Co znajdziesz w artykule?
Do najczęstszych powikłań neurologicznych w cukrzycy należą przede wszystkim udar mózgu, neuropatie, encefalopatie wynikające z hipoglikemii, kwasicy ketonowej lub mleczanowej oraz stan hiperglikemiczno-hiperosmolalny.
Rzadko spotykane są natomiast zaburzenia ruchowe. Patogeneza ruchów mimowolnych występujących w cukrzycy nie jest jednoznaczna. Ich manifestacja oraz nasilenie może nie korelować z poziomem zaawansowania zaburzeń metabolicznych, co dodatkowo utrudnia diagnostykę i wymaga współpracy neurologa.
Spis treści
Zaburzenia ruchowe najczęściej występujące w cukrzycy to przede wszystkim pląsawica i balizm, które mogą pojawiać się jednoczasowo. Ruchy pląsawicze to ciągłe, płynne ruchy kończyny górnej lub dolnej, z greckiego dosłownie oznaczają one taniec. Mogą nasilać się pod wpływem ruchów dowolnych oraz ulegać częściowo wyhamowaniu poprzez wykonywanie innych ruchów celowych. Balizm to gwałtowne, bezcelowe ruchy kończyn (wyrzucanie kończyn). W przeciwieństwie do ruchów pląsawiczych zlokalizowane są