Co znajdziesz w artykule?

Głównym celem leczenia cukrzycy jest zapobieganie występowaniu jej powikłań. Dlatego tak ważne jest dążenie do uzyskania i utrzymania normo- lub prawie normoglikemii. U wszystkich chorych z DM1 i cukrzycą typu LADA oraz u dużej liczby chorych z DM2 konieczne jest stosowanie insuliny. Lekarz, włączając terapię insuliną, zazwyczaj koncentruje się na doborze odpowiedniego preparatu insuliny i dawki oraz podejmuje decyzję o rodzaju wstrzykiwacza. Chory na wizycie inicjującej insulinoterapię odbywa szkolenie w zakresie technicznych aspektów tego rodzaju leczenia i wówczas otrzymuje jednorazowo zwykle bardzo dużo informacji od lekarza, pielęgniarki lub edukatora, jak poprawnie podawać insulinę i samodzielnie modyfikować jej dawki.

Spis treści

Jeżeli w trakcie kontrolnych wizyt w dzienniczku samokontroli widoczne są prawidłowe poziomy glikemii, oznacza to, że zarówno pacjent, jak i lekarz osiągnęli pełen sukces terapeutyczny, terapia jest kontynuowana. Natomiast jeżeli u pacjenta nadal utrzymują się nieprawidłowe wartości glikemii – częste hipoglikemie na zmianę z hiperglikemiami – lekarz zazwyczaj koncentruje się na modyfikacji modelu i dawkowania insuliny, zapominając czasami o najczęstszych, pospolitych błędach popełnianych