Co znajdziesz w artykule?

Łagodny rozrost stercza prowadzący do powiększania się objętości gruczołu krokowego i utrudnienia odpływu moczu z pęcherza jest powszechnym problemem zdrowotnym o zasięgu globalnym. W populacji amerykańskiej występowanie łagodnego rozrostu stercza szacuje się na poziomie 40 proc. u mężczyzn w wieku 60 lat, a odsetek ten rośnie aż do 90 proc. po ukończeniu 80. r.ż.[1]

Zespół metaboliczny, czyli zbiór wzajemnie powiązanych czynników zwiększających ryzyko miażdżycy, cukrzycy typu 2 i chorób sercowo-naczyniowych, stwierdza się, według literatury, u jednej czwartej ludności całego świata.[2] Choć oba powyższe rozpoznania należą do dwóch pozornie niezwiązanych ze sobą dziedzin medycyny, to rosnąca liczba dowodów naukowych nakazuje uznać, iż związek pomiędzy rozrostem łagodnym stercza a zespołem metabolicznym jest w istocie znacznie głębszy aniżeli wyłącznie polegający na powszechności występowania obu schorzeń w populacji.

Spis treści

Dowody na współwystępowanie

Pierwsze wiarygodne doniesienia wskazujące na możliwe zwiększone prawdopodobieństwo współwystępowania rozrostu łagodnego stercza i zespołu metabolicznego (lub jego poszczególnych składowych) pochodzą już z lat 90. ubiegłego stulecia 3 i do dzisiaj opublikowano w literaturze przynajmniej kilkadziesiąt cytowanych badań oraz artykułów poruszających tę kwestię. Dobrze podsumowuje dotychczasowe zdobycze wiedzy medycznej w tym zakresie metaanaliza opublikowana w 2016