Co znajdziesz w artykule?
  • Farmakologiczna indukcja glukozy w moczu za pomocą inhibitorów SGLT2 może prowadzić do dodatkowego wzrostu drobnoustrojów narządów płciowych
  • W grupie pacjentów stosujących te leki istnieje zwiększone ryzyko zakażeń układu moczowo-płciowego, zwłaszcza zewnętrznych narządów płciowych
  • W codziennej praktyce medycznej ważna jest ocena ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u pacjenta przed włączeniem SGLT2i i jego edukacja
Spis treści


Inhibitory transportera sodowo-glukozowego typu 2 (SGLT2 – sodium-glucose cotransporter 2) stają się coraz ważniejszą grupą leków doustnych stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2, a ich zażywanie gwałtownie wzrosło w ostatnich latach. Mechanizm działania tych leków polega na blokowaniu kotransportera sodowo-glukozowego typu 2, zlokalizowanego w proksymalnym kanaliku nerkowym, który jest odpowiedzialny za reabsorpcję większości glukozy przefiltrowanej przez nerki. Hamowanie SGLT2 zmniejsza