Spis treści
- Spironolakton w leczeniu niewydolności serca z zachowaną funkcją skurczową
- Stosowanie NLPZ zwiększa ryzyko wystąpienia migotania przedsionków
- Miejsce tetraazotanu pentaerytrytylu w stabilnej chorobie wieńcowej
- Fibrynolityczne leczenie zatorowości płucnej umiarkowanego ryzyka
- Denerwacja tętnic nerkowych – wyniki badania SYMPLICITY HTN-3
- Przewaga dostępu promieniowego w STEMI – badanie STEMI-RADIAL
- Wpływ czasu bez ucisków klatki piersiowej podczas defibrylacji na przeżycie w NZK
- Skuteczność uderzenia przedsercowego w monitorowanym pozaszpitalnym NZK
Spironolakton w leczeniu niewydolności serca z zachowaną funkcją skurczową
Duże nadzieje związane z rolą antagonistów aldosteronu w terapii niewydolności serca z zachowaną funkcją skurczową (heart failure with preserved ejection fraction, HFPEF) zostały rozwiane w badaniu TOPCAT.
Do badania włączono 3445 chorych z objawową niewydolnością serca z zachowaną funkcją skurczową (>45%). Chorych losowo przydzielono do leczenia spironolaktonem w dawce 15-45 mg na dobę lub placebo, a następnie