Spis treści
- Ryzyko defibrylacji podczas uciskania klatki piersiowej
- Wpływ spironolaktonu na krótkoterminowe rokowanie chorych z ostrą niewydolnością serca
- Krwawienia u pacjentów ze stabilną chorobą niedokrwienną serca
- Andeksanet alfa – antidotum przeciw inhibitorom czynnika Xa
- Czy iwabradyna zwiększa ryzyko wystąpienia migotania przedsionków?
- Kwasy omega-3 a nawroty migotania przedsionków
- Amiodaron vs sotalol w migotaniu przedsionków współistniejącym z chorobą niedokrwienną serca
- Działania niepożądane u biernych palaczy e-papierosów
- Wpływ stylu życia na zmniejszenie ryzyka udaru mózgu u kobiet
- Efekt fenoldopamu w leczeniu ostrego uszkodzenia nerek w przebiegu leczenia kardiochirurgicznego
Ryzyko defibrylacji podczas uciskania klatki piersiowej
Europejskie wytyczne resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO) w celu poprawy rokowania chorych z nagłym zatrzymaniem krążenia (NZK) zalecają minimalizację czasu bez uciśnięć klatki piersiowej. Kluczowe znaczenie w rokowaniu chorych odgrywa zarówno czas od wystąpienia NZK do defibrylacji, jak i długość przerw w uciskaniu klatki piersiowej. Standardowo, bezpośrednio przed defibrylacją ratownik powinien szybko upewnić się, czy nikt nie