Spis treści

Kardiomiopatię tachyarytmiczną opisano po raz pierwszy w 1913 r. Zdiagnozowano ją u młodego mężczyzny z migotaniem przedsionków. Uważana jest za chorobę rzadką, ale dokładna częstość jej występowania nie jest znana. Jest to odwracalna forma kardiomiopatii rozstrzeniowej, wywołana nadkomorowymi lub komorowymi zaburzeniami rytmu serca. Stanowi ważny punkt w diagnostyce różnicowej przyczyn niewydolności serca. Właściwa kontrola częstości rytmu komór lub przywrócenie rytmu zatokowego są