Co znajdziesz w artykule?
- Małopłytkowość u pacjentów wymagających stałego leczenia przeciwkrzepliwego
- Metody terapii antykoagulacyjnej w różnych grupach chorych z trombocytopenią
- Schemat leczenia przeciwkrzepliwego w zależności od liczby płytek krwi
Spis treści
- Małopłytkowość
- Trombocytopenia u chorych wymagających stałego leczenia przeciwkrzepliwego
- Przezskórne zamknięcie uszka lewego przedsionka u chorych z trombocytopenią
- Leczenie przeciwpłytkowe i przeciwkrzepliwe w ostrych zespołach wieńcowych u chorych z małopłytkowością
- Trombocytopenia indukowana heparyną (HIT)
- Leczenie antykoagulacyjne u pacjentów onkologicznych z małopłytkowością
- Podsumowanie
Małopłytkowość, definiowana jako liczba płytek <150 × 10 9 /l, jest relatywnie częstym schorzeniem, zwłaszcza w populacji chorych kardiologicznych. Badania pokazują, że duża część tych pacjentów wymagająca leczenia przeciwkrzepliwego nie jest poddawana skutecznej profilaktyce zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w obawie przed powikłaniami krwotocznymi.
Obecnie nie ma oficjalnych wytycznych postępowania u takich chorych, duże badania randomizowane skupiające się na leczeniu przeciwkrzepliwym