Co znajdziesz w artykule?
Wbrew ogólnym przekonaniom, że otyłość jest czynnikiem ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, nadwaga, a wręcz otyłość, może wiązać się z większą przeżywalnością w przypadku określonych stanów chorobowych. „Paradoks otyłości” zaobserwowany pierwotnie u dializowanych występuje również w populacji geriatrycznej.
Paradoks otyłości (ang. obesity paradox), zwiększający przeżywalność populacji geriatrycznej o umiarkowanej otyłości (BMI 30-35 kg/m 2 ), próbowano tłumaczyć dość prosto, tj. arytmetycznie. Skoro starość wiąże się z dehydratacją i kompresją krążków międzykręgowych, to przy określonej masie ciała i szybszym obniżeniu wzrostu podnosi się należna wartość wskaźnika BMI (BMI = masa ciała [kg]/(wzrost[m]) 2 ), a stąd dla populacji geriatrycznej zakres
Dodaj do ulubionych
