Co znajdziesz w artykule?
Według danych epidemiologicznych u kobiet ryzyko zachorowania na depresję jest dwa razy większe niż u mężczyzn, a pierwszy epizod choroby pojawia się najczęściej w czwartej lub piątej dekadzie życia. Mogłoby to mylnie sugerować, że typowy pacjent to kobieta w średnim lub starszym wieku.
Rozpowszechnienie zaburzeń depresyjnych w populacji jest bardzo duże. Przekracza 10 proc., a depresja może pojawić się praktycznie w każdym wieku, więc lepiej nie zakładać, że istnieje jeden specyficzny typ pacjenta z depresją. Jeżeli chodzi o wiek, to poza wcześniej wspominanymi osobami po 40. r.ż. warto szczególną uwagę poświęcić osobom młodym, pomiędzy 20. a 30. r.ż. Pojawienie się w tym czasie objawów depresyjnych może wiązać się z podwyższonym ryzykiem rozwoju choroby afektywnej dwubiegunowej. Zwiększona zachorowalność na depresję dotyczy również osób w wieku powyżej 65 lat. Wynika to z kumulacji takich czynników, jak doświadczanie życiowych strat, pogorszenie ogólnego stanu zdrowia, politerapia chorób somatycznych oraz zmiany związane ze starzeniem się ośrodkowego układu nerwowego.
MT: Jaki wywiad powinien przeprowadzić lekarz POZ, gdy podejrzewa u pacjenta depresję?
Dr Marcin Siwek: Najprostszą i najmniej czasochłonną metodą są dwa pytania przesiewowe w kierunku depresji: „Czy w ciągu ostatnich dwóch tygodni cierpiała/cierpiał pani/pan z powodu:
1. spadku zainteresowań lub spadku odczuwania przyjemności w codziennej aktywności?
2. uczucia smutku, przygnębienia i braku nadziei?”.
Pytania te można zadawać rutynowo, w trakcie każdego badania. Ich zadanie zaleca się również
Dodaj do ulubionych
