Co znajdziesz w artykule?
Wielka Interna
W tomie „Endokrynologia” Wielkiej Interny napisałam rozdziały dotyczące dwóch narządów, którymi się zajmuję, czyli tarczycy i nadnerczy. W rozdziale dotyczącym anatomii i histologii gruczołu tarczowego zawarłam podstawowe informacje, które musi znać każdy lekarz, zwłaszcza internista, żeby rozumieć patologie rozwijające się w tym narządzie.
Natomiast w rozdziale poświęconym metodom diagnostycznym dokładnie opisałam biopsję aspiracyjną cienkoigłową, która we wszystkich algorytmach postępowania uznana jest za podstawę do rozpoznania zmian ogniskowych tarczycy.
Zmiany ogniskowe w tarczycy są bardzo częste i dotyczą właściwie każdej kobiety w dojrzałym wieku. W znakomitej większości są to zmiany łagodne. Dzięki rozpowszechnieniu biopsji cienkoigłowej niezwykle obniżyła się liczba operacji tarczycy, co jest ogromną korzyścią wynikającą z zastosowania tej metody. Biopsja cienkoigłowa tarczycy jest metodą trudną, która choć nie pozwala jednoznacznie rozpoznać jednostki chorobowej, umożliwia zakwalifikowanie zmiany do danej grupy. A to implikuje postępowanie terapeutyczne.
Wymaga ona jednak dobrej współpracy pomiędzy diagnozującym cytopatologiem a klinicystą. Coraz więcej endokrynologów chce znać podstawy diagnostyki cytologicznej. Dlatego jestem przekonana, że ten rozdział Wielkiej Interny spotka się z dużym zainteresowaniem kolegów i przełoży się na jeszcze lepszą współpracę między klinicystami a patomorfologami.
Spis treści
MT: Większość lekarzy po studiach marzy o bezpośredniej pracy z pacjentem. A pani wybrała mikroskop.
Prof. Barbara Górnicka: Jestem patomorfologiem z przypadku. Po studiach zrobiłam specjalizację z anestezjologii, ale musiałam się przekwalifikować. Założyłam rodzinę, urodziły się dzieci i praca anestezjologa okazała się zbyt obciążająca. Postanowiłam znaleźć inną specjalizację, która nie wiązała się z dyżurowaniem. Pierwsze kroki skierowałam do Zakładu Medycyny Sądowej, ale tam nie było dla
Dodaj do ulubionych
