Co znajdziesz w artykule?
Sąd Najwyższy: „Wskazanie w czasopiśmie osoby pozornie zamaskowanej, a w rzeczywistości rozpoznawalnej, może stygmatyzować ją oraz najbliższe jej osoby i powodować ostracyzm w kręgu społecznym, z którym pokrzywdzony wiąże swoje życie, aktywność społeczną oraz zawodową”. Jeśli dojdzie do pogwałcenia dobra osobistego w postaci prawa do wizerunku, poszkodowany może wystąpić z roszczeniami, określonymi w art. 24 k.c. – dobra osobiste.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu: „Nie wystarcza tu przekonanie dziennikarki, że skoro prowadziła z powodem rozmowę i przedstawiła się służbowo, to powinien domyślać się, że jego zdjęcie zostanie wykorzystane”.
Art. 193 k.k.: grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku podlega ten, kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza.
W telewizji…
• Warto korzystać z pomocy charakteryzatora; spocona twarz jest znakiem zdenerwowania, niepewności, strachu.
• Nie gestykulujmy ponad miarę.
• Patrzmy na naszych rozmówców podczas wypowiedzi.
W radiu…
• Unikajmy wydawania dźwięków, które mogą rozproszyć uwagę (np. pstrykanie długopisem, tupanie nogami).
• Nie kiwajmy się na fotelach – zmiana pozycji ciała powoduje, że zmienia się ton głosu.
• Emocje zawsze pod kontrolą – zdenerwowany głos oznacza brak pewności.
• Starajmy się oddychać naturalnie.
Spis treści
Przekładając prawo prasowe na warunki funkcjonowania podmiotów leczniczych, zobowiązanymi do udzielania informacji prasie są lekarze prowadzący praktykę zawodową oraz kadra kierownicza i rzecznicy prasowi podmiotów leczniczych (a także ich przedsiębiorstw, np. szpitali). Pozostali pracownicy medyczni nie są do tego zobligowani.
Udzielenie informacji mediom jest możliwe po uzyskaniu wcześniejszej zgody pacjenta (przedstawiciela ustawowego). Pacjent jest dysponentem danych objętych tajemnicą
Dodaj do ulubionych
