Co znajdziesz w artykule?
Ważne
1. POChP jest często występującą, przewlekłą chorobą układu oddechowego, dotykającą ok. 2 mln Polaków.
2. Czynnikami ryzyka są palenie tytoniu i oddychanie zanieczyszczonym powietrzem. Narażenie zawodowe na szkodliwe pyły, gazy i dymy również może powodować rozwój choroby. Dzieje się tak w ok. 10 proc. zachorowań.
3. Tak jak w przypadku wielu innych schorzeń przewlekłych, również w POChP doszukano się tła genetycznego.
4. Niedobór α-1 antytrypsyny, głównego inhibitora proteinaz wydzielanych przez napływające do tkanki płucnej neutrofile i makrofagi, może leżeć u podstawy rozwoju choroby, szczególnie w grupie młodych dorosłych przed 40. r.ż. Niedobór ten występuje głównie u Europejczyków i jest dziedziczony w sposób recesywny. U osób z niedoborem α-1 antytrypsyny rozwijają się zmiany rozedmowe (wcześniej i szybciej niż u zdrowych) obejmujące duże obszary tkanki płucnej, dając poważne upośledzenie czynności płuc. Jeśli wykrywamy POChP u młodego człowieka, warto wykonać badanie poziomu α-1 antytrypsyny.
5. Ponadto zaobserwowano dodatnią korelację między masą urodzeniową a FEV1 w wieku dorosłym (chory z osobniczo mniejszym FEV1 szybciej wejdzie w objawowy okres choroby).
Definicja POChP wg GOLD 2017
Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest często występującym chronicznym schorzeniem, charakteryzującym się objawami ze strony układu oddechowego i ograniczeniem przepływu powietrza spowodowanymi zaburzeniami w drogach oddechowych i/lub pęcherzykach płucnych, powstającymi na skutek ekspozycji na szkodliwe cząstki lub gazy.
Udział palenia w rozwoju POChP
Palenie tytoniu indukuje nadmierną odpowiedź zapalną, na skutek której dochodzi do zwłóknienia dróg oddechowych, a także destrukcji miąższu płucnego obejmującej ściany pęcherzyków płucnych, komórki nabłonkowe i śródbłonkowe. Oba te zjawiska nasilają problemy oddechowe u osób z POChP. Zmniejszenie światła obwodowych dróg oddechowych, którego następstwem jest obniżenie FEV1, prowadzi do zatrzymania powietrza w płucach w czasie wydechu, co powoduje rozdęcie płuc. Zjawisko rozedmy może wpływać również na ograniczenie przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Uszkodzenie przyczepów pęcherzyków płucnych do ścian małych dróg oddechowych może zwiększać zjawisko dynamicznej hiperinflacji i nasilać duszność wysiłkową.
Spis treści
MT: Na czym opiera się rozpoznanie choroby?
Dr Piotr Dąbrowiecki: POChP rozpoznajemy na podstawie poprawnie wykonanego badania spirometrycznego. Nowe wytyczne utrzymały stare zalecenia. Chorobę możemy rozpoznać, gdy FEV1/FVC/VC wynosi <0,7 (po inhalacji leku rozszerzającego oskrzela). Polskie Towarzystwo Chorób Płuc zaleca natomiast użycie wartości FEV1/FVC poniżej dolnej granicy normy (ang. lower limit of normal – LLN) dla danej populacji. W czasie konsultacji najlepiej zatem zwracać uwagę
Dodaj do ulubionych
