Co znajdziesz w artykule?
Patogeneza nieswoistych chorób zapalnych jelit (NChZJ)
Określenie „nieswoiste choroby zapalne jelit” (NChZJ) obejmuje dwie jednostki chorobowe: wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG) i chorobę Leśniowskiego-Crohna (ChLC). Ich etiopatogeneza nie jest do końca poznana. Jak w każdej chorobie immunologicznej oprócz czynników genetycznych i środowiskowych (np. substancje chemiczne, antygeny zawarte w pożywieniu) duże znaczenie przypisuje się zaburzeniom w zakresie saprofitycznej mikroflory jelitowej. Uszkodzenie bariery jelitowej i zwiększenie jej przepuszczalności umożliwia wnikanie do blaszki właściwej antygenów bakteryjnych, przez co wzbudzane są niekorzystne reakcje immunologiczne. W ich wyniku uwalniają się mediatory zapalne, powodujące uszkodzenie tkanki jelit i aktywację kolejnych komórek immunologicznie kompetentnych, co czyni ten proces samonapędzającym się i przewlekłym.
Spis treści
MT: NChZJ dotyczyły głównie krajów zachodnich i Ameryki Północnej, dlaczego to się zmienia?
PROF. PIOTR RADWAN: W ostatnich latach obserwujemy wyraźny wzrost liczby zachorowań na choroby immunologiczne, w tym NChZJ, a na ChLC w szczególności, w krajach, w których dotychczas zapadalność na te schorzenia była bardzo niska, takich jak m.in. kraje Europy Środkowej i Wschodniej. Wiąże się to najprawdopodobniej ze zmianą stylu i warunków życia na tzw. zachodni. Chodzi o zwyczaje dietetyczne, wysokie
Dodaj do ulubionych
