Co znajdziesz w artykule?
W latach 2013-2015 opublikowałem w „Medical Tribune” sześć artykułów dotyczących roli aktywności fizycznej: w stwardnieniu rozsianym („MT” 2013;11: 48), w chorobie Parkinsona („MT” 2014;1:2, 2014;12:72 i 2015;5:73), w wieku starszym („MT” 2014;6:74) i w udarze mózgu („MT” 2015;10:2). Dzisiaj przedstawiam rolę aktywności fizycznej (AF) w prewencji pierwotnej i wtórnej cukrzycy typu 2.
Spis treści
Cukrzyca typu 2 (dawniej nazywana insulinoniezależną, ang. non-insulin dependent diabetes mellitus, w skrócie NIDDM) to najczęstsza postać cukrzycy – ok. 80-95 proc. ogółu pacjentów. U chorych zaburzone jest zarówno działanie, jak i wydzielanie insuliny, przy czym dominującą rolę może odgrywać jedna lub druga nieprawidłowość. Chorzy są mało wrażliwi na działanie insuliny (insulinooporność). Ten typ cukrzycy może być uwarunkowany genetycznie (dziedziczenie wielogenowe), lecz decydującą rolę
Dodaj do ulubionych
