Co znajdziesz w artykule?
Jaskra jest postępującą neuropatią charakteryzującą się zanikiem włókien nerwowych siatkówki i ich aksonów. Podejrzenie jaskry w większości przypadków jest stawiane w czasie badania okulistycznego z badaniem dna oka i pomiarem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Nawet do stadiów zaawansowanych jaskra może nie dawać żadnych charakterystycznych objawów. Ważne jest zatem wyodrębnienie pacjentów z dużym ryzykiem zarówno rozwoju jaskry, jak i jej progresji, która może prowadzić do nieodwracalnej utraty funkcji widzenia.
Pomiar histerezy rogówki jest wartościowym narzędziem w ocenie ryzyka wystąpienia jaskry oraz ryzyka dalszego rozwoju choroby u pacjentów z jaskrą.
Obecnie jedyną uznaną metodą leczenia jaskry jest obniżanie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Można je uzyskać za pomocą leczenia zachowawczego (kroplami ocznymi), laserowego oraz operacyjnego. Zabiegowe leczenie jaskry nie poprawia ostrości wzroku, a w przypadku zaawansowanego stadium neuropatii może nawet ją pogorszyć.
Znamy wiele czynników ryzyka wystąpienia i progresji jaskry. Część z nich, np. wiek, rasa, płeć, wada refrakcji, centralna grubość rogówki, jest niemodyfikowalna. Inne zależą od