GINA 2018 – co nowego?

Zasady diagnostyki – jakie zmiany?

1. W najnowszych wytycznych podkreślono rolę oznaczenia tlenku azotu. Duże stężenie azotu świadczy o toczącym się w drogach oddechowych procesie zapalnym i jest wskazaniem do podawania GKS. Zdaniem autorów jest to badanie, które służy zarówno do ustalenia rozpoznania (i powinno być wykonywane obok spirometrii), jak i do monitorowania efektów leczenia. Stężenie tlenku azotu zwykle dobrze koreluje ze stanem klinicznym pacjenta, co zostało podkreślone w GINA 2018.

2. Diagnostyka musi uwzględniać również choroby współistniejące, np. zespół bezdechu sennego, które mogą nasilać objawy i mieć wpływ na odpowiedź na zastosowane leczenie. Warto też pamiętać o czynnikach alergicznych, z którymi pacjent z astmą może się spotykać na co dzień, np. pokarmy.

3. Szacuje się, że 10-20 proc. astmy związane jest z narażeniem zawodowym, z czego 2 proc. to astma indukowana spożyciem pokarmów alergizujących.

4. Kolejnym czynnikiem jest palenie tytoniu. 30 proc. chorych na astmę pali papierosy.

5. Czynnikiem zaostrzającym może być też nadwrażliwość na NLPZ (astma aspirynowa).

6. W GINA 2018 podkreślono także, że czynnikami ryzyka wystąpienia astmy są: przedwczesny poród, niska masa urodzeniowa i nadwaga u niemowląt.

Najważniejsze zasady terapii astmy

● Astmę powinno się leczyć w sposób ewolucyjny i dopasować do stanu pacjenta.

● Dążymy do optymalizacji, czyli stosowania najmniejszej dawki, która przynosi poprawę kliniczną.

● Pacjentowi z astmą należy zalecić szczepienia przeciwko grypie.

● Warto pamiętać o możliwości współwystępowania astmy i POChP oraz chorobach współistniejących, które mają istotny wpływ na algorytmy leczenia astmy.

● W wytycznych zwrócono też uwagę, że zwiększone zużycie SABA w inhalatorze (więcej niż trzy rocznie) świadczy o niekontrolowanej astmie i powinno być dla lekarza sygnałem alarmowym.