Co znajdziesz w artykule?
Rozpoznanie POChP
Rozpoznanie ustala się na podstawie badania spirometrycznego, które polega na trzykrotnym kontrolowanym wydechu. Bardzo ważne, by badanie zawierało tzw. próbę rozkurczową, czyli ocenę dróg oddechowych po podaniu leku rozszerzającego oskrzela, chociaż zgodnie ze standardami wystarczy wynik spirometrii po leku rozkurczowym.
Zaburzenia lękowe i depresja
U chorych na POChP pojawiają się zaburzenia lękowe, objawy depresji oraz obniżenie zdolności do wykonywania pracy, zaburzenia snu lub obniżenie nastroju, co ma wpływ na przebieg choroby. Pacjenci skarżą się na izolację społeczną. Choroba rozwija się skrycie, podstępnie i powoli. Ma charakter postępujący i nieodwracalny. Zwykle pacjent trafia do pulmonologa, gdy jest już poważnie zaawansowana. Nieleczona prowadzi do inwalidztwa, a nawet do śmierci. Skraca życie o ok. 10 lat w porównaniu z osobami niepalącymi i przynajmniej ośmiokrotnie zwiększa ryzyko zachorowania na raka płuca.
Umieralność na świecie z powodu POChP wynosi od 3 do 111 zgonów na 100 tys., przy czym podkreśla się zwiększenie wskaźnika w ciągu ostatnich 30 lat, zwłaszcza u mężczyzn. Jest to czwarta przyczyna zgonów na świecie, a w najbliższej perspektywie 20 lat będzie to trzecia przyczyna, do czego przyczynia się m.in. zanieczyszczenie środowiska.
Występowanie POChP w populacji Europy:
● 10,2 proc. w Hiszpanii,
● 11,1 proc. we Francji,
● 26,1 proc. w Austrii,
● we Włoszech od 4 proc. (prowincja) do 6,7 proc. (miasta).
Spis treści
MT: Kiedy możemy mówić o zaostrzeniu POChP?
Dr Paweł Kuca: U wielu chorych na POChP stabilny przebieg choroby jest przerywany przez zaostrzenia. Są one definiowane klinicznie. Oznaczają pogorszenie stanu zdrowia chorego, występujące z reguły nagle, różniące się od zwykłej, dobowej zmienności objawów choroby i najczęściej wymagają zmiany leczenia. Zaostrzenie nieco bardziej precyzyjnie można określić jako nasilenie jednego z trzech głównych objawów choroby: pacjent ma nasilenie duszności,
Dodaj do ulubionych
