Co znajdziesz w artykule?
Utrzymywanie stałej temperatury organizmu zależy od równowagi pomiędzy produkcją ciepła w przebiegu procesów metabolicznych i jego pobieraniem z otoczenia a oddawaniem do środowiska zewnętrznego. Wzrost temperatury i wilgotności otoczenia oraz wysiłek fizyczny sprzyja gromadzeniu się ciepła w organizmie, co w przypadku niesprawnych mechanizmów termoregulacyjnych może doprowadzić do wzrostu ciepłoty ciała.
Zaburzenia ogólnoustrojowe związane z przegrzaniem organizmu najczęściej występują u dzieci, osób ciężko pracujących fizycznie w wysokiej temperaturze, ludzi w podeszłym wieku z chorobami ogólnoustrojowymi.
U ludzi w podeszłym wieku, zwłaszcza z chorobami ogólnoustrojowymi, przy wysokiej temperaturze otoczenia szczególnie łatwo dochodzi do odwodnienia. Dlatego stałe uzupełnianie płynów stanowi zasadniczy element zapobiegania przegrzaniu organizmu.
Nie wolno bagatelizować omdlenia u ludzi w podeszłym wieku, zwłaszcza z chorobami ogólnoustrojowymi takimi jak niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze czy cukrzyca. W tych wypadkach należy dokładnie ustalić przyczyny omdlenia.
W celu zapobiegania chorobom związanym z przegrzaniem należy ograniczyć aktywność fizyczną w upalane dni, unikać bezpośredniej ekspozycji na promienie słoneczne, używać lekkiej i przewiewnej odzieży, spożywać płyny nim wystąpi uczucie pragnienia.
Spis treści
W SKRÓCIE
Homeostaza, czyli stałość środowiska wewnętrznego, to pojęcie, które stanowi jeden z niezmiennych fundamentów współczesnej fizjologii. Zostało wprowadzone do nauki przez francuskiego fizjologa Claude Bernarda (1813-1878). Istotą tego zjawiska jest zdolność żywych organizmów do zachowania prawidłowego funkcjonowania procesów biologicznych mimo zmian zachodzących w środowisku zewnętrznym, co umożliwia im przeżycie. Jest to możliwe dzięki działaniu wielu mechanizmów samoregulujących.
Dodaj do ulubionych
