Opis badania

Gøtsche i Johansen dokonali przeglądu systematycznego badań z randomizacją, których założeniem była ocena wpływu metod ograniczających narażenie chorych na alergeny kurzu domowego. Przeanalizowali wyniki 54 badań obejmujących 3002 pacjentów chorujących na astmę wywołaną alergią na

roztocza kurzu domowego. W 36 opisywanych badaniach oceniano metody mechaniczne, w tym w 26 skuteczność powlekania materacy pokrowcami, w 10 metody chemiczne, a w 8 kombinację dostępnych środków. Najczęściej ocenianym parametrem był szczytowy przepływ wydechowy (PEF – peak espiratory flow) (1565 pacjentów), dla którego standaryzowana średnia różnica między grupą poddaną interwencji i grupą kontrolną była nieistotna (95% CI, – 0,10-0,10). Nie stwierdzono również istotnej różnicy, analizując liczbę pacjentów zgłaszających poprawę kontroli astmy (względne ryzyko 1,01, 95% CI, 0,80-1,27), skalę oceny objawów astmy (standaryzowana średnia różnica –0,04, 95% CI –0,15-0,07) ani zużycie leków (standaryzowana średnia różnica –0,06, 95% CI, –0,18-0,07). Autorzy podsumowali swoją analizę stwierdzeniem, że żadna z dostępnych mechanicznych i chemicznych metod potencjalnie zmniejszających narażenie na alergeny roztoczy kurzu domowego nie jest skuteczna w tej grupie pacjentów i nie powinna być rekomendowana.

Komentarz

Zgodnie z wydawałoby się logicznym tokiem rozumowania, w przypadku chorób alergicznych, gdy kaskada zapalenia alergicznego i objawy są wywoływane przez kontakt z alergenem, unikanie ekspozycji na ten alergen jest celowe i powinno prowadzić do pozytywnych skutków, tj. zmniejszenia nasilenia objawów, zmniejszenia zużycia leków i poprawy jakości życia. Z tego powodu w wielu standardach takie postępowanie jest często wymieniane jako pierwsza z zalecanych metod. Początkowo opierano się na pracach, które wykazywały, że pewne metody mechaniczne (odkurzacze z filtrem HEPA, powłoki na materace, usunięcie dywanów, pranie w wysokiej temperaturze) lub chemiczne prowadzą do zmniejszenia stężenia alergenu w środowisku chorego. Jakie ma to jednak konsekwencje kliniczne? Czy wiąże się z poprawą kontroli astmy?

Wyniki przedstawionego powyżej przeglądu systematycznego dowodzą, że nie ma metod, które są skuteczne w praktyce klinicznej w grupie pacjentów z astmą oskrzelową i uczuleniem na roztocza kurzu domowego. Autorzy krytycznie ocenili jakość poddanych analizie prac, wytykając podstawowe błędy metodologiczne, w tym brak grup kontrolnych, jasnych metod randomizacji czy zaślepienia. Co warte podkreślenia, bez skrępowania skrytykowali również grupy ekspertów wydających zalecenia dotyczące postępowania w astmie oskrzelowej, cytując najnowsze standardy NHLBI w USA (z 2007 r.). W opracowaniu tym zalecono zmniejszenie narażenia na roztocza, m.in. stosowanie pokrowców na materace. Zalecenia te oparto na 10 pracach, w tym 1 pracy poglądowej, 1 artykule redakcyjnym i 1 pracy dotyczącej alergicznego nieżytu nosa, 1 pracy niespełniającej podstawowych kryteriów ze względu na brak jednoznacznego określenia typu uczulenia. W pozostałych po analizie wyników nie wykazano żadnego efektu zastosowanej metody.

W bardziej popularnych w Polsce zaleceniach GINA znacznie rozważniej sformułowano wnioski. Zgodnie z nimi żadna pojedyncza metoda mająca zmniejszyć ilość alergenów roztoczy nie jest skuteczna w zmniejszaniu objawów astmy. Jednocześnie autorzy wspominają badanie dotyczące zastosowania pokrowców, co prowadziło do zmniejszenia nadreaktywności dróg oddechowych u dzieci.

Podsumowując wyniki przeglądu systematycznego, jasno wskazują, że w praktyce klinicznej dostępne metody interwencji nie są skuteczne w tej grupie pacjentów. Niezbędne są więc dalsze prace nad nowymi metodami zmniejszającymi narażenie na alergeny roztoczy kurzu domowego.