Wpływ zakażeń na patogenezę i przebieg przewlekłej obturacyjnej choroby płuc

Perspektywa historyczna

W la­tach 50. i 60. XX wie­ku uwa­ża­no, zgod­nie z tzw. hi­po­te­zą bry­tyj­ską, że przy­czy­ną prze­wle­kłej ob­tu­ra­cyj­nej cho­ro­by płuc (PO­ChP) są po­wta­rza­ją­ce się za­ka­że­nia dróg od­de­cho­wych i hi­per­se­kre­cja ślu­zu. Póź­niej od­kry­to, że głów­ną przy­czy­ną PO­ChP jest eks­po­zy­cja na dym ty­to­nio­wy. Zwią­zek mię­dzy czę­sto­ścią za­ostrzeń (ostre na­si­le­nia ob­ja­wów ze stro­ny ukła­du od­de­cho­we­go, któ­re wy­ma­ga­ją in­ter­wen­cji