Co znajdziesz w artykule?
- Metody pośrednie rozpoznawania insulinooporności są oparte na jednoczesnym oznaczaniu stężenia glukozy i insuliny w surowicy; w praktyce najczęściej stosuje się model HOMA-IR
- W okresie dorastania insulinooporność jest zjawiskiem fizjologicznym związanym z przyspieszonym wzrostem i dojrzewaniem płciowym. Rozpoznanie zaburzonej wrażliwości na insulinę jest w tym czasie trudne, ale wydaje się kluczowe w prewencji chorób sercowo-naczyniowych w dojrzałym wieku
- Dołączenie do leczenia behawioralnego farmakoterapii należy zalecić osobom ze stanem przedcukrzycowym i wysokim ryzykiem progresji do cukrzycy typu 2 oraz chorym z już rozpoznaną cukrzycą typu 2, a także pacjentom z otyłością znacznego stopnia i w genetycznych zespołach przebiegających z insulinoopornością
Spis treści
Zaburzenia wrażliwości na insulinę są stale rosnącym, ale ciągle zbyt rzadko rozpoznawanym problemem metabolicznym, który może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule autorzy skupili się na zjawisku insulinooporności (IR – insulin resistance) oraz metodach jego ewaluacji. Ocena stanu prawidłowej wrażliwości na insulinę w praktyce klinicznej nie jest prostym zagadnieniem, zależy bowiem od wieku, rasy, płci, stosowanego leczenia oraz stanu klinicznego pacjenta i schorzeń
Dodaj do ulubionych
