Co znajdziesz w artykule?
- Przeciwciała antyfosfolipidowe mogą występować u osób bez objawów klinicznych zespołu antyfosfolipidowego
- Największym ryzykiem epizodów zakrzepowych i położniczych są obciążeni pacjenci, u których równocześnie występują LA, aCL i anty-β2GPI (tzw. trójpozytywność)
- Do rozpoznania zespołu antyfosfolipidowego można wykorzystać kryteria klasyfikacyjne z Sydney z 2006 r.
Spis treści
Zespół antyfosfolipidowy (APS – antiphospholipid syndrome) jest układową chorobą autoimmunologiczną, charakteryzującą się występowaniem zakrzepicy naczyniowej i/lub powikłań położniczych oraz obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych (aPL – antiphospholipid antibodies) w surowicy 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 .
W ok. 53% przypadków APS występuje niezależnie od innych chorób jako zespół pierwotny (PAPS – primary antiphospholipid syndrome) 1, 2, 3, 4, 6, 7 . Mediana wieku w PAPS wynosi 40 lat 2 .