Co znajdziesz w artykule?
- Podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy nie jest tożsame z rozpoznaniem dny moczanowej
- W terapii poza modyfikacją stylu życia istotne jest zwrócenie uwagi na farmakoterapię stosowaną z powodu chorób współistniejących i wyeliminowanie leków, które zwiększają stężenie kwasu moczowego
- Istnieją różnice w zaleceniach postępowania w bezobjawowej hiperurykemii pomiędzy towarzystwami reumatologicznymi a kardiologicznymi, dlatego wskazane byłoby wypracowanie wspólnego stanowiska
Spis treści
- Hiperurykemia – patofizjologia
- Strategie terapeutyczne stosowane w leczeniu hiperurykemii u pacjentów z dną moczanową
- Leczenie bezobjawowej hiperurykemii
- Warto zapamiętać
Hiperurykemia, główny czynnik patogenetyczny dny moczanowej, występuje coraz powszechniej w populacji ogólnej krajów rozwiniętych. Większość rekomendacji reumatologicznych skupia się na jej leczeniu u pacjentów z rozpoznaną dną moczanową, nie rekomendując profilaktycznego leczenia bezobjawowej hiperurykemii 1, 2 . Tymczasem według licznych danych naukowych hiperurykemia stanowi nowy, ważny czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i z tego punktu widzenia może wymagać terapii, szczególnie
Dodaj do ulubionych
