Co znajdziesz w artykule?
- Mononukleoza zwykle ma przebieg łagodny, skąpoobjawowy, samoograniczający się. Czasami jednak można stwierdzić typowy zespół mononukleozowy, który może budzić wątpliwości diagnostyczne i wymagać diagnostyki różnicowej
- Znajomość typowych objawów klinicznych, charakterystycznych odchyleń w badaniach laboratoryjnych czy obrazowych oraz swoistych metod diagnostycznych pozwala na szybkie ustalenie rozpoznania, zaplanowanie leczenia i monitorowanie przebiegu choroby, a w wielu przypadkach również na uniknięcie niepotrzebnej antybiotykoterapii
Spis treści
Etiologia i patogeneza
Czynnikiem etiologicznym mononukleozy zakaźnej jest wirus Epsteina-Barr (EBV – Epstein-Barr virus) należący do rodziny Herpesviridae, którego rezerwuarem i źródłem zakażenia jest człowiek. Wirus Epsteina-Barr jest szeroko rozpowszechniony w przyrodzie i występuje na całym świecie. Najczęściej jest spotykany typ A, który w Europie powoduje około 90% zakażeń, natomiast typ B dominuje w krajach afrykańskich.
Do zakażenia EBV dochodzi powszechnie. Szacuje się, że ponad 90%
Dodaj do ulubionych
