Spis treści
- 1. Mężczyzna, 55 lat, w 14 dniu hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii (OIT) jest konsultowany nefrologicznie z powodu stwierdzenia cech ostrego uszkodzenia nerek (AKI – acute kidney injury). Dwa tygodnie temu został przyjęty na OIT z pozaszpitalnym zapaleniem płuc o ciężkim przebiegu. Dotychczasowy wywiad medyczny obejmował cukrzycę typu 2 leczoną glipizydem.
- 2. Kobieta w wieku 28 lat z wielotorbielowatością nerek dziedziczoną autosomalnie dominująco (ADPKD – autosomal dominant polycystic kidney disease) w wywiadzie i nadciśnieniem tętniczym zgłosiła się na wizytę kontrolną w 6 tygodniu po porodzie. Przerwała dotychczasowe leczenie inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACEI – angiotensin converting enzyme inhibitor), gdy dowiedziała się, że jest w ciąży i de facto nie wymagała leczenia przeciwnadciśnieniowego w tym okresie. Przebieg ciąży był niepowikłany, a po 38 tygodniu pacjentka urodziła zdrowe dziecko drogami i siłami natury. Obecnie karmi piersią i chciałaby to robić przez co najmniej 6 miesięcy. W wywiadzie zgłosiła też depresję o łagodnym przebiegu, ale od kilku lat nie wymaga farmakoterapii. W czasie ciąży masa ciała pacjentki zwiększyła się o 16 kg i obecnie przekracza masę wyjściową o blisko 5 kg. Jej ciśnienie tętnicze wynosi obecnie 150/95 mmHg, a tętno 88/min. W badaniu przedmiotowym stwierdzono wyczuwalne, zmienione guzowato nerki, nie ma obrzęków. Stężenie kreatyniny wynosi 1,0 mg/dl (norma: 0,5-1,1 [K]), a potasu 4,2 mEq/l (norma: 3,5-5,0 mEq/l). Stosunek białka do kreatyniny w moczu (PCR) wynosi 300 mg/g (norma: <300 mg/g).
- 3. Mężczyzna w wieku 60 lat został skierowany do poradni nefrologicznej z powodu obrzęku kończyn dolnych oraz stwierdzenia białkomoczu w ramach podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Po wykonaniu badań dodatkowych rozpoznano cechy zespołu nerczycowego. W badaniu przedmiotowym stwierdzono objaw szopa, makroglosję i powiększoną, niebolesną wątrobę. Pacjent skarży się również na objawy typowe dla zespołu cieśni nadgarstka.
- 4. Mężczyzna, 75 lat, z wieloletnim wywiadem cukrzycy typu 2 i chłoniakiem z komórek płaszcza, jest konsultowany z powodu białkomoczu. Cukrzyca była dotychczas dobrze kontrolowana, bez cech retinopatii podczas ostatniego badania wzroku. Chłoniaka zdiagnozowano 3 lata temu. Chory pierwotnie przebył autologiczne przeszczepienie komórek krwiotwórczych (auto-HCT – autologous hematopoietic cell transplantation), poprzedzone kondycjonowaniem cyklofosfamidem, fludarabiną i całkowitym napromieniowaniem organizmu. Ponieważ auto-HCT nie powiodło się, wykonano allogeniczne przeszczepienie (allo-HCT – allogeneic hematopoietic cell transplantation). Profilaktyka choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GVHD – graft-versus-host disease) obejmowała takrolimus, syrolimus i metotreksat; przerwano ją po 7 miesiącach od zabiegu. W 8 miesiącu po HCT rozwinęła się skórna postać GVHD, którą leczono za pomocą prednizonu.
- 5. Mężczyzna, 55 lat, przewlekle hemodializowany (przyczyna choroby nerek – nefropatia cukrzycowa), z marskością wątroby w przebiegu wirusowego zapalenia wątroby (WZW) typu C, został przywieziony na szpitalny oddział ratunkowy (SOR) zdezorientowany, z powodu szybko narastającego zmęczenia, nudności i wymiotów. Pacjent nie jest w stanie logicznie rozmawiać, ale jego żona twierdzi, że poprzedniego dnia stan jego zdrowia był jeszcze całkowicie normalny. Mężczyzna skarżył się na zaparcia i z tego powodu przyjmował środki przeczyszczające (w tym jeden zawierający kwas cytrynowy, magnez i pikosiarczan sodu, a drugi pikosiarczan sodu). Ostatni zabieg hemodializy odbył się 2 dni wcześniej. Pacjent przewlekle przyjmuje leki: lizynopryl, insulinę, sewelamer, metoprolol i furosemid.
- 6. Mężczyzna w wieku 66 lat, z wywiadem nefropatii cukrzycowej, w jej przebiegu przewlekła choroba nerek (stadium 3a A2) o stabilnym rozwoju klinicznym, przewlekłej niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFrEF – heart failure with reduced ejection fraction) (kardiomiopatia niedokrwienna, utrwalone migotanie przedsionków), wykonał badanie morfologii krwi obwodowej w ramach programu Profilaktyka 40 PLUS. Z wynikiem, bez nowych dolegliwości, zgłosił się do swojego lekarza w poradni nefrologicznej; stężenie hemoglobiny wynosiło 12,2 g/dl. Pacjent jest przewlekle leczony ACEI, β-adrenolitykiem, metforminą, inhibitorem kotransportera glukozowo-sodowego 2 (SGLT2 – sodium-glucose cotransporter type 2), kwasem acetylosalicylowym i statyną.
- 7. Kobieta w wieku 31 lat została skierowana do poradni nefrologicznej w celu oceny nowo zdiagnozowanej ADPKD. Dotychczasowy wywiad chorobowy obejmuje nadciśnienie tętnicze rozpoznane ok. 5 lat temu. W wywiadzie rodzinnym: dziadek ze strony matki rozpoczął dializoterapię w wieku 53 lat, a matka w wieku 59 lat. Pacjentka dotychczas stosowała tylko peryndopryl. W badaniu przedmiotowym nie stwierdzono odchyleń. Wyniki badań laboratoryjnych przedstawiono w tabeli 4.
- 8. Mężczyzna, 64 lata, ze schyłkową niewydolnością nerek leczony dializą otrzewnową (DO), z cukrzycą typu 2 i przewlekłą niewydolnością serca, podczas wizyty kontrolnej zgłasza luźne stolce, osłabienie mięśni i skurcze. Schemat dializ chorego składa się z 5 wymian po 2 l (2,5% dekstroza). Pacjent nie zgłasza zmian w objętości wydalanego moczu ani w apetycie. Aktualnie przyjmuje: insulinę, ramipryl, metoprolol, torasemid i spironolakton.
1. Mężczyzna, 55 lat, w 14 dniu hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii (OIT) jest konsultowany nefrologicznie z powodu stwierdzenia cech ostrego uszkodzenia nerek (AKI – acute kidney injury). Dwa tygodnie temu został przyjęty na OIT z pozaszpitalnym zapaleniem płuc o ciężkim przebiegu. Dotychczasowy wywiad medyczny obejmował cukrzycę typu 2 leczoną glipizydem.
Przy przyjęciu chory gorączkował, stwierdzono niskie ciśnienie tętnicze (RR), tachykardię i hipoksemię, w badaniu przedmiotowym
Dodaj do ulubionych
