Co znajdziesz w artykule?
- Omówienie możliwości terapii zakażenia cytomegalowirusem u pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych lub narządu litego, u których stwierdzono lekooporność na wcześniejsze formy terapii, na podstawie badania SOLSTICE
- kiedy można mówić o lekooporności
- skuteczność i bezpieczeństwo stosowania maribawiru podawanego doustnie
- działania niepożądane leczenia przeciwwirusowego
Spis treści
- Zalecenia
- Cel opracowania zaleceń
- Ocena potrzeby zdrowotnej
- Dowody kliniczne
- Firmowa ocena farmakoekonomiczna
- Wpływ maribawiru na śmiertelność
- Uwzględnienie nawrotu białaczki i niewydolności przeszczepu w modelu ekonomicznym
- Uwzględnienie w modelu choroby przeszczep przeciw gospodarzowi
- Koszty i model ekonomiczny
- Innowacyjność
- Podsumowanie
- Komentarz
- Podsumowanie
W pierwszej części artykułu przedstawiono stanowisko National Institute for Health and Care Excellence (NICE) powstałe po analizie dostępnych dowodów naukowych dotyczących stosowania maribawiru w leczeniu zakażenia wirusem cytomegalii (CMV – cytomegalovirus) niereagującego na jedną lub więcej wcześniejszych terapii u biorców krwiotwórczych komórek macierzystych lub narządu litego 1 . Eksperci NICE zastrzegają, że wprowadzenie w życie zaleceń pozostaje w gestii pracowników ochrony zdrowia,
Dodaj do ulubionych
