Co znajdziesz w artykule?
  • Udar niedokrwienny mózgu staje się coraz większym problemem starzejącego się społeczeństwa. W opiece nad pacjentem kluczowe są możliwie precyzyjne ustalenie etiologii udaru, stratyfikacja ryzyka oraz indywidualny dobór leczenia profilaktycznego, którego celem jest skuteczne obniżenie ryzyka powikłań odległych. Niniejsze opracowanie opiera się na wytycznych dotyczących profilaktyki wtórnej udaru niedokrwiennego mózgu European Stroke Organisation (ESO) z 2021 i 2022 r., a także American Heart Association oraz American Stroke Association z 2021 r.
Spis treści


Prewencja udaru mózgu stanowi bardzo istotny problem medyczny ze względu na jego ogromne koszty zarówno indywidualne, jak i społeczne. Udar mózgu to druga co do częstości przyczyna zgonów na świecie oraz główna trwałej niepełnosprawności u ludzi dorosłych po 40 r.ż. Udar niedokrwienny mózgu (UNM) w blisko 30% dotyka osoby, które przebyły go wcześniej lub miały przejściowy napad niedokrwienny (TIA – transient ischemic attack). Nawrotowy udar mózgu wiąże się z gorszym rokowaniem niż pierwszy