Co znajdziesz w artykule?
Rak pęcherza moczowego wywodzący się z nabłonka urotelialnego jest jednym z najczęściej diagnozowanych nowotworów w Europie i zajmuje czwarte miejsce w kolejności występowania u mężczyzn na świecie, po nowotworze gruczołu krokowego, płuc i raku jelita grubego.[1] Z ponad 150 tys. nowych przypadków raka pęcherza wykrywanych rocznie mniej więcej 80 proc. jest w stadium nowotworu nienaciekającego błony mięśniowej właściwej (Ta, T1, Tis), który może być leczony endoskopowo.[2]
Spis treści
Historia naturalna raka urotelialnego pęcherza moczowego jest niejednorodna, obejmuje guzy o niskim potencjale złośliwości (low-grade), które po wykonanej elektroresekcji – TURB (transurethral resection of bladder) rzadko nawracają, oraz guzy o wysokim stopniu złośliwości (high-grade), które charakteryzuje tendencja do częstych nawrotów, często powiązanych z progresją do nieuleczalnej choroby przerzutowej. 2 Ze względu na wskaźnik nawrotów sięgający 61 proc. w pierwszym roku i 78 proc. w
Dodaj do ulubionych
