Co znajdziesz w artykule?
PET (pozytonowa tomografia emisyjna) jest metodą obrazowania polegającą na wykorzystaniu pierwiastków promieniotwórczych emitujących pozytony. Podstawową i zarazem wyjątkową cechą badań PET jest możliwość śledzenia procesów chorobowych na poziomie molekularnym. Rozwój tej metody jest związany zarówno z osiągnięciami w dziedzinie nowych rozwiązań w konstrukcji aparatury pomiarowej (gamma-kamery), jak i z zakresem wprowadzania nowych radiofarmaceutyków, pozwalających na obrazowanie określonych procesów biochemicznych. Krokami milowymi w rozwoju konstrukcji gamma-kamer było wprowadzenie aparatów hybrydowych PET-CT, a ostatnio również PET-MRI, zastosowanie nowych typów kryształów scyntylacyjnych, wykorzystanie nowych algorytmów rekonstrukcyjnych oraz technologii time of flight. Obecnie wprowadzane są aparaty PET-CT z ciągłym przesuwem łóżka. Dzięki kolejnym ulepszeniom rozdzielczość uzyskiwanych obrazów wynosi 6-10 mm.
Podobny rozwój jest obserwowany w zakresie radiofarmacji. Najczęściej stosowanym radiofarmaceutykiem jest nadal 18F-deoksyglukoza (18FDG), pozwalająca na ocenę metabolizmu glukozy. Z jej zastosowaniem wykonywane jest blisko 90 proc. wszystkich badań PET. Jednak coraz częściej zakłady medycyny nuklearnej oferują badania z zastosowaniem innych radiofarmaceutyków. Celem artykułu jest przedstawienie kilku najczęściej stosowanych, innych niż 18FDG. Wybrano radiofarmaceutyki dostępne w Polsce.
Spis treści
CHOLINA
Cholina jest transportowana przez błonę komórkową, a następnie ulega fosforylacji w reakcji katalizowanej przez kinazę cholinową (CK) do fosforylocholiny. Fosforylocholina ulega przemianie do cytydyno-dwu-fosforanocholiny (CDP-choliny), a następnie zostaje włączona do fosfatydylocholiny, będącej częścią składową błon komórkowych. 1 Cholina może być znakowana węglem 11 C lub fluorem 18 F. Cholina znakowana węglem jest znacznie rzadziej stosowana ze względu na krótki czas półtrwania
Dodaj do ulubionych
