Co znajdziesz w artykule?
Zastosowanie głębokiej stymulacji mózgu (DBS) w zaburzeniach nastroju, a szczególnie w depresji lekoopornej, jest tematem wywołującym wiele kontrowersji. Oprócz dylematów natury etycznej, związanych z inwazyjnością tego rodzaju terapii i niewielką liczbą wiarygodnych danych z badań prowadzonych wśród chorych z depresją, u których implantowano stymulator, wątpliwości budzą doniesienia o ryzyku i działaniach niepożądanych DBS, zarówno somatycznych, jak i psychiatrycznych. W artykule przedstawiam kilka uwag krytycznych dotyczących DBS oraz omawiam ograniczenia tej metody.
Spis treści
W minionych dekadach rozwój psychiatrii kierował się głównie w stronę poszukiwania nowych farmakologicznych metod leczenia. Wprowadzanie kolejnych grup leków przeciwdepresyjnych wpłynęło zarówno na zwiększenie skuteczności terapii, jak i ograniczenie działań niepożądanych. Wciąż jednak istnieje grupa pacjentów, w której leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów. W ostatnich latach obserwujemy zwrot uwagi na biologiczne metody leczenia depresji, takie jak EW czy rTMS.
Dodaj do ulubionych
