Co znajdziesz w artykule?
Dążeniem każdego klinicysty jest uzyskanie sukcesu terapeutycznego, czy to mierzonego stopniem poprawy objawowej, czasem remisji, liczbą pobytów w szpitalu, zadowoleniem pacjenta z efektów leczenia, czy poprawą jego jakości życia. Zapominamy przy tym często, że warunkiem skutecznego leczenia i składową niezbędną do powodzenia terapii jest zbudowanie właściwej relacji lekarz-pacjent, rozumianej szerzej jako przestrzeń, w której może odbywać się współpraca terapeutyczna.
Teoria Murraya w interpretacji Gougha i Heilbruna
Zgodnie z nią w opinii pacjentów lekarz nie powinien charakteryzować się postawą dominującą ani obojętnością, raczej otwartością i umiejętnością zdobycia sympatii. Powinien zatem słuchać tego, co mówi pacjent, stworzyć w ramach wizyty bezpieczną przestrzeń, w której dwie zaangażowane w leczenie strony wspólnie pracują nad uzyskaniem poprawy. Należy pamiętać, że kontakt z psychiatrą, szczególnie pierwszorazowy, jest dla chorego dużym stresem. Zadaniem lekarza jest zatem zmniejszenie napięcia, lęku, poczucia osamotnienia i przerażenia objawami, których nasilenie było powodem wizyty.
Spis treści
Kontakt terapeutyczny i budowanie relacji
Nawiązanie prawidłowego kontaktu z pacjentem nie jest sprawą prostą. Dobra relacja to dobry dialog. To relacja, w której jest miejsce na otwartość, na mówienie o rzeczach trudnych, w której panuje atmosfera zrozumienia i wzajemny szacunek. Zgodnie z wynikami badań w opinii pacjentów i innych lekarzy idealny psychiatra powinien cechować się przede wszystkim cierpliwością i wyrozumiałością. 1 Gdy nie wykazuje on chęci zrozumienia problemu osoby, która