Co znajdziesz w artykule?
Czynniki ryzyka suicydalnego oraz ich udział i znaczenie w realizacji zamachu samobójczego stanowią odwieczny problem badawczy, przy czym kontrowersje dotyczą stopnia udziału poszczególnych predykatorów.[1,2] Analizując ten problem, należy zwrócić uwagę, że wśród czynników ryzyka samobójstwa podkreśla się występowanie konfliktów rodzinnych, przemocy seksualnej i problemów alkoholowych.
Spis treści
W świetle współczesnej wiedzy medycznej i poglądów licznych suicydologów samobójstwa należy analizować w oparciu o czynniki ryzyka. Zachowania samobójcze postrzegane są w aspekcie posiadania umiejętności rozwiązywania konfliktów i problemów psychologicznie trudnych, a także zdolności radzenia sobie z doznawanym cierpieniem psychicznym. 3 Takie podejście do problemu może pozwolić wyjaśnić skłonności samobójcze niezależnie od występowania zaburzeń psychicznych i rodzaju pojawiających się
sytuacji konfliktowych w rodzinie. W takim modelu zachowań samobójczych należy brać pod uwagę między innymi podatność na skłonności samobójcze dziedziczone lub nabyte w okresie rozwojowym w następstwie występujących psychotraumatycznych wydarzeń w życiu codziennym, w tym konfliktów rodzinnych o przewlekłym przebiegu oraz molestowania seksualnego.
Negatywne zdarzenia w rodzinie i ich wpływ na zachowania samobójcze
Uważa się, że w następstwie występowania wymienionych zdarzeń osoby doświadczające licznych negatywnych emocji nie są zdolne radzić sobie z tym i często nabierają przekonania, że zaistniałe zjawisko nigdy się nie skończy. W efekcie zwykle dochodzi do rozwinięcia się kryzysu suicydalnego i przekonania, że jedynym rozwiązaniem zaistniałego problemu jest samobójstwo.
Powszechnie wiadomo, że rodzina dla większości osób stanowi największą wartość w życiu człowieka, a wszystko, co ma związek z jej funkcjonowaniem, dezintegracją oraz dezorganizacją, pozostaje nieobojętne dla jakości życia i zdrowia psychicznego jej członków. 4
Sytuacje konfliktowe
Do zdarzeń silnie psychotraumatyzujących zalicza się rozwód, w następstwie którego dochodzić może do wielu różnych zagrożeń dotyczących poszczególnych członków rodziny. Jego destrukcyjne następstwa są szczególnie niebezpieczne dla dzieci i młodzieży, które w okresie dorastania i kształtowania osobowości zostają narażone na współuczestniczenie w poprzedzających to zdarzenie licznych konfliktach i zjawiskach z kręgu patologii społecznej. 5
Wyniki badań nad związkiem przyczynowym zachowań samobójczych młodych osób w przedziale wieku 11-20 lat a występowaniem przemocy w rodzinie w okresie poprzedzającym rozwód rodziców wykazały, że istnieje wyraźny związek między tymi zdarzeniami. 6 Stwierdzono, że występował istotny statystycznie związek, który miał bezpośredni charakter.
W związku małżeńskim klimat psychiczny i atmosferę kształtują osoby dorosłe, czyli rodzice, których cechy charakteru, ich osobisty stosunek do potomstwa i do własnego życia wywierają znaczący wpływ na rodzinę. Wzajemne relacje między małżonkami decydują o tym, czy rodzina stanowi rzeczywistą, czy tylko pozorną wspólnotę, w której występują liczne sytuacje konfliktowe, rozumiane jako powtarzające się negatywne postawy emocjonalne. Takie zachowania rodziców wprowadzają w życiu rodziny stany niepokoju, napięcia emocjonalnego i zagrożenia. W ich następstwie może dochodzić do rozkładu życia rodzinnego i rozwodu, czego konsekwencją mogą być zachowania samobójcze jednego z małżonków lub dzieci. 4
Rozwód rodziców prawie zawsze stanowi psychotraumatyczne przeżycie dla dziecka. Niezależnie od tego, jak bardzo dorośli dokładają starań, żeby złagodzić wpływ rozwodu na psychikę dziecka, i tak pojawiają się negatywne następstwa tej sytuacji. U dzieci w przedziale wieku 10-12 lat konflikty w rodzinie związane z rozwodem zawsze zwiększają ryzyko wystąpienia zaburzeń w rozwoju osobowości, a zaburzenia emocjonalne należą do powszechnych zjawisk społecznych wśród dzieci i młodzieży. Wśród dzieci rodziców rozwodzących się występują pod postacią nadpobudliwości psychoruchowej, skłonności do zachowań agresywnych czy też przejawiają się nadmierną lękliwością i zahamowaniem, które wraz z dalszym rozwojem dziecka przybiera formę osobowości neurotycznej. Nieporozumienia i konflikty rodziców często mogą powodować kształtowanie się u dziecka cech wrogości i agresji skierowanych do nich, następnie przenoszonych na rówieśników, a niekiedy autoagresji wobec własnej osoby. U takich dzieci może też narastać poczucie osamotnienia w następstwie rozwodu rodziców, skłonność do ucieczek z domu, wagarowania, a także zachowań samobójczych.
W prowadzonych badaniach zostało wykazane, że często zachodzą związki między rozwodami a ryzykiem zachowań samobójczych. Stwierdzono, że osoby rozwiedzione oraz ich potomstwo są poddawane wpływowi znacznie większej liczby czynników suicydogennych niż osoby z populacji ogólnej. 7 W badanej grupie stwierdzono 40 proc. przypadków depresji oraz wyższe wskaźniki umieralności zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet. Poza tym osoby będące po rozwodzie o wiele częściej doświadczają poczucia wstydu, winy oraz zaburzeń emocjonalnych. Dokonana metaanaliza około 800 badań przeprowadzonych w USA w latach 1880-1995 oraz w wielu innych krajach dostarczyła przekonujących dowodów na zależność przyczynową między rozwodem a samobójstwem. 8 W innych badaniach wykazano, że wśród 200 tys. rozwiedzionych mężczyzn ryzyko samobójstwa było dwuipółkrotnie wyższe niż wśród mężczyzn pozostających w związku małżeńskim. 9
W przypadku przemocy psychicznej sprawca dąży do utrzymania specyficznej kontroli nad swoją ofiarą. Badania wykazały, że około 25 proc. pacjentów gabinetów psychiatrycznych to ofiary przemocy psychicznej w rodzinie. 10 Występuje ona często podczas rozwodów, jednak jest trudna do udowodnienia, a jej następstwem zwykle jest utrata poczucia własnej godności, obniżenie poczucia bezpieczeństwa, zaniżona samoocena, anhedonia oraz wystąpienie zaburzeń emocjonalnych takich jak: nasilenie lęku, skłonność do izolacji i wycofanie, zmienność nastroju, płaczliwość, impulsywność, co może prowadzić do zachowań samobójczych. 11
Przemoc seksualna i fizyczna
Związek między doświadczaniem przemocy w rodzinie w okresie dzieciństwa a zachowaniami samobójczymi w okresie dojrzewania stwierdzili w swoich badaniach autorzy, wykazując wysokie wskaźniki autodestrukcji. 12 Nasilenie zachowań samobójczych w następstwie doświadczania przemocy seksualnej w rodzinie było ośmiokrotnie większe w grupie ofiar w porównaniu z osobami, które tego typu zachowań nie doświadczały. 13
De Wilde i wsp. 14 w swoich badaniach wyodrębnili grupy osób po przebytych próbach samobójczych, oceniając stopień ryzyka dokonanego zamachu. Wykazano, że osoby z grupy, która dokonała próby samobójczej największego ryzyka, doświadczyły więcej przemocy seksualnej i fizycznej w porównaniu z osobami z grupy z próbami samobójczymi mniejszego ryzyka. Przytoczone wyniki dowiodły, że większość badań nad związkiem krzywdzenia w dzieciństwie a zachowaniami samobójczymi zarówno w grupie osób dorosłych, jak i młodych ofiar dotyczy przemocy seksualnej i fizycznej. Autorzy podkreślają, że szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne występowanie obu typów przemocy, gdzie zachowania samobójcze sięgają 79 proc. przypadków. Potwierdzają to inne badania, które wskazują, że równoczesne stosowanie przemocy seksualnej i fizycznej w rodzinie jest szczególnie ważnym predyktorem zamachu samobójczego i wielokrotnie zwiększa prawdopodobieństwo podjęcia próby samobójczej wśród mężczyzn i kobiet. 7 Podobnie w przypadku występowania przemocy seksualnej w dzieciństwie powoduje to bezpośredni wpływ na zachowania samobójcze, gdzie 36 proc. spośród badanej populacji ofiar molestowania seksualnego w dzieciństwie podejmowało próby samobójcze. 15, 16
Problem alkoholowy
W Polsce, podobnie jak w innych krajach, jedną z najczęstszych przyczyn konfliktów rodzinnych, które mogą powodować dysfunkcjonalność wspólnoty rodzinnej, jest problem alkoholowy jednego bądź obojga rodziców. 4 Dalszymi jego następstwami są narastające konflikty rodzinne związane ze stosowaniem przemocy, brakiem zainteresowania rodziną, konflikty z prawem, co w miarę narastania problemów może prowadzić do zachowań samobójczych. Badania potwierdzają, że w rodzinach, gdzie występuje problem alkoholowy, o wiele częściej mają miejsce zachowania autodestrukcyjne u dzieci i młodzieży. 17
Problem alkoholowy w rodzinie należy zaliczyć do ważnych czynników ryzyka suicydalnego. Częstość zachowań samobójczych w rodzinach uzależnionych od alkoholu jest kilkakrotnie wyższa niż w populacji ogólnej. Uważa się, że alkohol i zachowania samobójcze mogą mieć wspólne pochodzenie, co ma związek z patologią społeczną, do której zalicza się również przestępczość i inne zachowania prowadzące do dezintegracji rodziny, w tym przemoc seksualną i agresję. 4
Zachowania samobójcze wśród kobiet funkcjonujących w rodzinach, gdzie występuje problem alkoholowy, mogą mieć związek z pojawiającymi się trudnościami w pełnieniu ról społecznych w środowisku domowym i w pracy. 18 Trudności w utrzymaniu pozycji zawodowej i rodzinnej oraz towarzyszące temu napięcia emocjonalne, stres, lęk i depresja mogą prowadzić do zachowań samobójczych. 19
Wieloletni problem alkoholowy wpływa w sposób negatywny na funkcjonowanie rodziny w wielu aspektach, a zwłaszcza w relacjach rodzinnych oraz na osłabienie wsparcia społecznego. Uzależnienie częściej dotyczy mężczyzn niż kobiet, podobnie jak zachowania samobójcze w jego przebiegu. Uważa się, że samobójstwa osób z problemem alkoholowym niejednokrotnie są poprzedzane konfliktami rodzinnymi czy stratą ważnych osób w następstwie rozwodu lub separacji. 20 Innymi następstwami uzależnienia są zerwanie ważnych relacji interpersonalnych, zaburzenie zdolności w ocenie sytuacji oraz wystąpienie wahań nastroju, zwiększone prawdopodobieństwo depresji i zachowań samobójczych.
Wyniki badań wskazują na związek wydarzeń psychotraumatyzujących o charakterze przemocy seksualnej w rodzinie, mających miejsce w okresie dzieciństwa z zachowaniami samobójczymi w dorosłym życiu. 21
Herman 22 wykazał, że 38 proc. badanych, którzy byli molestowani seksualnie w okresie rozwojowym, podejmowało próby samobójcze w porównaniu z 5 proc. osób z grupy kontrolnej niemającymi takich doświadczeń. Także wyniki badań innych autorów wskazują, że większość ofiar przemocy seksualnej (68 proc.) doznawanej w dzieciństwie podejmowała wielokrotne próby samobójcze. 23, 24, 25 W innych badaniach dowiedziono, że w przypadkach brutalnej przemocy seksualnej połączonej ze zgwałceniem zachowania samobójcze ofiar są wysoce prawdopodobne. 26, 27, 28, 29 Przemoc seksualna w dzieciństwie spowodowała zachowania samobójcze u 36 proc. spośród badanej populacji. 15, 16 Wykazano również, że ofiary kazirodztwa przejawiały nasilone zachowania samobójcze, jeżeli nie były w porę izolowane od sprawcy. Inne badania wskazują na bezpośredni związek między doznaniem przemocy seksualnej w dzieciństwie a zachowaniami samobójczymi występującymi w okresie adolescencji. 12 Stack 8 podkreśla, że szczególnie należy zwracać uwagę na zachowania samobójcze wśród dzieci i młodzieży, które doświadczyły przemocy fizycznej i seksualnej w rodzinie – w badanej populacji odnotował 79 proc. przypadków prób samobójczych.
Ocenia się, że około 30 proc. dziewczynek i co dziesiąty chłopiec stają się ofiarami seksualnej przemocy w rodzinie, i to niekoniecznie z marginesu społecznego, lecz również w rodzinach o wysokim statusie społecznym. 30 Brown i wsp. 31 uważają, że w okresie adolescencji występuje wysokie ryzyko zachowań samobójczych u młodych osób, które wcześniej doświadczyły przemocy seksualnej w rodzinie.
Podsumowanie
Konflikty i przemoc w rodzinie należy zaliczyć do poważnych problemów zdrowia publicznego skutkujących trwałymi konsekwencjami w sferze emocjonalnej, społecznej i seksualnej. Można przyjąć, że wiele współczesnych rodzin na co dzień funkcjonuje w warunkach pełnych zagrożeń, konfliktów i przemocy, a te stresujące wydarzenia wywierają negatywny i destrukcyjny wpływ na wszystkich członków rodziny, szczególnie na rozwój psychiczny dzieci, jak również stanowią niewłaściwy przykład, który może być powielany w ich dorosłym życiu.
Wyniki przytoczonych powyżej badań wydają się potwierdzać występowanie związku między doświadczeniem przemocy w rodzinie a zachowaniami samobójczymi. Umiejętne postępowanie z ofiarami przemocy w rodzinie oraz w miarę szybkie udzielanie pomocy i wsparcia może wpływać na zminimalizowanie ryzyka zachowań samobójczych.
Abstract
ABSTRACT
It is commonly believed that cases of suicide should be analyzed on the basis of existing risk factors. Available research seems to indicate a causal relationship regarding suicidal behavior among divorced people experiencing physical and psychological violence in their families, sexually harassed in childhood and growing up in families with alcoholic problems. It has been noted that persistent family conflicts accompanied by insecurity in dysfunctional families cause negative emotional attitudes which can lead people with a suicidal predisposition to suicidal behavior. Analysis of the literature confirms that there is a relationship between the experience of family conflicts and violence and suicidal behavior.
Keywords: family violence and conflicts, suicidal behavior.
- 1. Brodniak AW. Kontrowersje wokół socjologicznych koncepcji samobójstw. Suicydol 2005;1:14-20
- 2. Lewenstein LF. Youths who intentionally practise self-harm. Review of the recentresearch 2001-2004. Inter J Adol Med Heal 2005;17:225-30
- 3. Chiles J, Stroshal K. Clinical Manual for Assessment and Treatment of Suicidal Patients. Amer Psychiatr Publish Inc 2005
- 4. Hołyst B. Rola rodziny w genezie samobójstw. W: Suicydologia. Hołyst B (red.). LexisNexis 2012
- 5. Hankała A. Zjawisko rozwodu oraz jego destruktywne uwarunkowania i konsekwencje. W: Kondycja psychiczna społeczeństwa polskiego a samobójstwa. Hołyst B (red.). Wyd Wyż Szkoł Menadżer i Pol Tow Suicydol Warszawa 2013
- 6. Evans E, Hawton K, Rodham K. Suicidalphenomena and abuse in adolescents: a review of epidemiologicalstudies. Child. Abuse and Neglect 2005;29:45-58
- 7. Stack S. Divorce and suicide. Poperpresentedat the annualmeeting of the Michigan Association of Suicydology. Holland, October 1995
- 8. Stack S. Divorce. W: Encyklopedia of humanbahavior. Ramachandran VS (red.). Academic Press, New York 1994
- 9. Kposowa A, Breault KD, Singh GK. White malesuicide in the US. Soc Froc 1995;74:315-23
- 10. Daro D, Cohn AH. Child maltreatment evaluation effors. W: Coping with family violence. Hotaling GT, Finkelhor D (red.). Newbury Park C.A. 1988
- 11. Piekarska A. Przemoc w rodzinie. Psychospołeczne uwarunkowania przemocy wobec dziecka. PARPA. Warszawa 1991
- 12. Sansonnet-Hayden H, Haley G, Marriage K et al. Sexualabuse and psychopathology in hospitalizedadolescents. J of Amer Acad of Child and Adolesc Psychiatr 1987;26:753-75
- 13. Makara-Studzińska M. Zachowania samobójcze u osób z doświadczeniem przemocy fizycznej i seksualnej w dzieciństwie. Suicydol 2006;2:36-42
- 14. De Wilde EJ, Kienhorst CW, Diekstra RF. Social suport, life events and behavioral characteristics of psychologically distressed adolescents at high risk for attempting suicide. Adolesc 1994;29:49-60
- 15. Green AH. Child sexualabuse: immediate and long-term effects and intervention. J of Amer Acad of Child and Adolesc Psychiatr 1993;32:890-902
- 16. Lanktree C, Briere J, Zeidi L. Incidence and impact of sexualabuse in children out patient sample: the role of directinguiny. Child Abuse and Negl 1991;15:44-53
- 17. Zajączkowski K. Profilaktyka zachowań dewiacyjnych dzieci i młodzieży. Wyd Akad Toruń 1997
- 18. Jarosz M. Samobójstwa. PWN. Warszawa 1997
- 19. Jarosz M. Samobójstwa. Ucieczka przegranych. PWN 2004
- 20. Kaplan HJ, Sadock BJ, Sadock VA. Psychiatria kliniczna. Urban & Partner. Wrocław 2004
- 21. Santa Mina EE, Gallop RM. Childhood sexual and physical abuse and adultself – harm and suicidal behaviour a literature review. Can J Psychiatr 1998;43:793-800
- 22. Herman JL. Father – daugher incest. Harv Univer Press Cambridge 1981
- 23. De Young M. Self– injurious behavior in incest victims: a research note. Child Weifare 1982;61:577-784
- 24. Briere J, Runtz M. Suicidal thoughts and behaviours in former sexual abuse victims. Can J Behav Sci 1986;18:413-23
- 25. Bryer JB, Nelson BA, Miller JB et al. Child-hoodsexual and physical abuse as factors in adult psychiatric illness. Am J Psychiatr 1987;144:1426-30
- 26. Fargusson DM, Lynskey MT. Suicideattemts and suicidal ideation in a birth cohort of 16-year-old New Zealanders. J Am Acad Child Adolesc Psychiatr 1995;34:1308-17
- 27. Lipschitz DS, Winegar RK, Nicolaon AL et al. Perceived abuse neglect as risk factors for suicidal behavior in adolescent inpatients. J Nerv Ment Dis 1999;187:32-9
- 28. Mullen PE, Martin JL, Anderson JC et al. Childhood sexual abbuse and mental health in adult life. BJ Psychiatr 1993;163:721-32
- 29. Steapakoff S. Effects of sexual victimization on suicide ideation and behawior in US college women. Suicid Lif Threat Behav 1998;28:107-26
- 30. Florkowski A, Gruszczyński W, Gruszczyński B. Diagnostyka i postępowanie lekarza rodzinnego w zaburzeniach psychicznych powstałych na skutek agresji i przemocy w rodzinie. W: Przemoc i agresja jako problem zdrowia publicznego. Bińczycka-Anholcer M (red.). PTHP, Warszawa 2005
- 31. Brown J, Cohen P, Johnson JG et al. Childhood abuse and neglect specifity of effects on adolescent and young adult depression and suicidality. J Am Acad Child Adolesc Psychiatr 1999;38:1490-9
Pierwszy artykuł: