Co znajdziesz w artykule?

Do typowego obrazu depresji należą objawy deficytowe w zakresie poszczególnych procesów psychicznych, jednak w praktyce klinicysta spotyka się często ze współwystępowaniem aktywizacji w jednym lub kilku obszarach funkcjonowania psychicznego pacjenta z depresją. Sposób ich interpretacji ulega zmianom w kolejno wprowadzanych klasyfikacjach diagnostycznych, a wyniki badań skuteczności metod terapeutycznych pokazują, że specyfika objawów ma wpływ na wybór właściwego leczenia. Niniejsza praca, oprócz jednostek nozologicznych ujętych w klasyfikacji ICD-10, przedstawia szerzej koncepcję depresji z objawami mieszanymi wprowadzoną do piątej rewizji klasyfikacji DSM.

Spis treści

Na przełomie XIX i XX wieku niemiecki psychiatra Emil Kraepelin przyjął koncepcję dwubiegunowej natury zaburzeń nastroju w odniesieniu do trzech obszarów funkcjonowania psychicznego: nastroju, myślenia i woli. Zauważył także, że w przebiegu zaburzeń występują stany mieszane, w których jeden z obszarów wykazuje przeciwstawną biegunowość w stosunku do pozostałych dwóch, oraz postawił tezę, że stanowią one znaczną część przebiegu zaburzeń maniakalno-depresyjnych. 1 Za najważniejszą cechę