Co znajdziesz w artykule?
- Charakterystyka pacjentów z grupy klinicznie wysokiego/bardzo wysokiego ryzyka rozwoju psychozy
- Czynniki biologiczne, środowiskowe i psychologiczno-społeczne wpływające na rozwój zaburzeń psychotycznych
- Strategie interwencyjne stosowane u opisywanych pacjentów
Spis treści
W 1996 r. Yung i wsp. jako pierwsi opracowali kryteria identyfikujące osoby znajdujące się w grupie bardzo wysokiego (UHR – ultra high risk) oraz wysokiego (CHR – clinical high risk) ryzyka rozwoju psychozy 1 .
Zgodnie z tymi kryteriami stan bardzo wysokiego ryzyka psychozy jest uznawany za fazę poprzedzającą pojawienie się objawów psychotycznych. Diagnozę tę stawia się osobom będącym w wieku, gdy najczęściej dochodzi do pierwszych epizodów psychotycznych (tj. w okresie przejścia z późnej
Dodaj do ulubionych
