Co znajdziesz w artykule?
- Istotne konsekwencje zdrowotne i społeczne związane z występowaniem zaburzeń psychotycznych
- Pacjenci w stanie klinicznie wysokiego ryzyka psychozy (CHR-P) – poszukiwanie skutecznych metod diagnozowania i leczenia
- Aktualna wiedza na temat kryteriów rozpoznawania CHR-P, narzędzi diagnostycznych, czynników predykcyjnych konwersji do pełnoobjawowej psychozy oraz możliwych strategii profilaktycznych i leczniczych
Spis treści
Rozpowszechnienie zaburzeń psychotycznych w populacji wynosi ok. 3% w ciągu całego życia. Najczęściej są one związane ze względnie młodym wiekiem zachorowania (szczyt przypada ok. 20 r.ż.) 1, 2 . Łączą się z istotnym obciążeniem chorobowym, odpowiadającym utracie ok. 73% czasu przeżytego w dobrym zdrowiu w skali roku 3 .
W klasyfikacji ICD-11 do zaburzeń psychotycznych zaliczane są: schizofrenia, zaburzenie schizoafektywne, zaburzenie schizotypowe, ostre i przemijające zaburzenie psychotyczne
Dodaj do ulubionych
