Co znajdziesz w artykule?
- Okres karencji diagnostycznej w chorobie afektywnej dwubiegunowej – opóźnienia sięgające
nawet 10 lat - Mity i stereotypy dotyczące tej choroby, wpływające na praktykę kliniczną
- Wnioski i zalecenia przydatne w opiece nad pacjentami
Spis treści
Współczesna psychiatria, mimo bezprecedensowego postępu w dziedzinie neurobiologii i psychofarmakologii, wciąż zmaga się z fundamentalnym problemem w obszarze zaburzeń nastroju: dramatycznym rozziewem między początkiem objawów klinicznych a wdrożeniem adekwatnego leczenia. W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) ten czas, który można byłoby nazwać „okresem karencji diagnostycznej”, wynosi średnio od 8 do nawet 10 lat. Oznacza to, że pacjent cierpiący na ChAD może stracić dekadę