Co znajdziesz w artykule?
Duszność jest częstym objawem wymagającym prawidłowego różnicowania zarówno w postępowaniu przed-, jak i wewnątrzszpitalnym. Jeśli jest nasilona, a pacjent w złym stanie klinicznym, wstępną diagnozę należy postawić szybko, po to by wdrożyć dobre leczenie. Nagła duszność ma najczęściej podłoże płucne lub sercowe. Niniejszy artykuł ma przedstawić praktyczne schematy postępowania różnicujące najpilniejsze stany kliniczne przebiegające z nagłą dusznością na podstawie opisu przypadków klinicznych.
Spis treści
Przypadek 1
Pacjent 44-letni został przywieziony do izby przyjęć przez pogotowie ratunkowe z powodu nasilającej się od kilku godzin duszności, zmniejszenia tolerancji wysiłku oraz narastania obrzęków kończyn dolnych.
W wywiadzie przewlekła niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory, stan po leczeniu operacyjnym ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej (ASD) I 18 lat temu, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 1 z powikłaniami pod postacią zespołu stopy cukrzycowej lewej –
Dodaj do ulubionych
