Co znajdziesz w artykule?
Mianem obliteracji określa się zwapnienie lub zwyrodnienie wapniowe miazgi polegające na odkładaniu twardej tkanki wewnątrz jamy zęba. Światło kanału zmniejsza się stopniowo na całej długości, aż do całkowitego zamknięcia.
Badania epidemiologiczne pokazują, że częstość występowania zwapnienia miazgi waha się w granicach 4-24 proc. i najczęściej jest obserwowane w zębach przednich u dzieci, które uległy urazowi.[1,2] W piśmiennictwie opisywano także przypadki pojawienia się obliteracji jako powikłania po autotransplantacji zęba lub leczeniu ortodontycznym.[3]
Mechanizm powstawania obliteracji nie został jeszcze w pełni wyjaśniony. Prawdopodobnie jest on związany z uszkodzeniem pęczka naczyniowo-nerwowego i przejściowym niedokrwieniem miazgi, co powoduje aktywację osteoblastów i zwiększoną produkcję zębiny III-rzędowej.[4]
Objawy kliniczne obliteracji pojawiają się zwykle od 3 do 12 miesięcy po urazie. Korona zęba zmienia zabarwienie na żółte, a badanie radiologiczne ujawnia brak światła komory i kanału korzeniowego.[1]
Według aktualnych wytycznych leczenie endodontyczne należy rozpocząć tylko w przypadku wystąpienia samoistnych dolegliwości bólowych, wrażliwości na nagryzanie lub stwierdzenia zmian zapalnych w tkankach okołowierzchołkowych. Przy braku wymienionych objawów postępowanie powinno być ograniczone wyłącznie do okresowej kontroli klinicznej i radiologicznej. [1,6]
Spis treści
W następstwie leczenia ortodontycznego niekiedy dochodzi do obliteracji. Jej najczęstszym i nierzadko jedynym objawem klinicznym jest żółte przebarwienie korony zęba
Opis przypadku
Do gabinetu stomatologicznego zgłosiła się 25-letnia pacjentka w celu sanacji jamy ustnej. Uwagę lekarza zwróciło ciemnożółte zabarwienie korony zęba 11. Badanie podmiotowe ujawniło, że pacjentka w latach 2003-2007 była leczona ortodontycznie z powodu nieprawidłowości zębowych (stłoczenia zębów górnych). Podczas
Dodaj do ulubionych
