Co znajdziesz w artykule?

Leczenie chorych na raka jamy ustnej ma na celu:

► wyleczenie choroby nowotworowej,

► uzyskanie jak najlepszej jakości życia chorych dzięki maksymalnemu utrzymaniu lub przywróceniu funkcji układu stomatognatycznego (mowy, żucia, połykania),

► uzyskanie jak najlepszej estetyki twarzy,

► zapobieganie negatywnym skutkom terapii onkologicznej (chorobom przyzębia, próchnicy zębów, przykurczom żuchwy i szczękościskowi, osteoradionekrozie szczęk lub żuchwy),

► wczesne wykrywanie i leczenie nawrotów choroby nowotworowej.[2]

Dr n. med. Marcin Czajka i dr n. med. Mariusz Szuta będą wykładowcami na IV Kongresie Akademii po Dyplomie Stomatologia, który odbędzie się 11 kwietnia 2015 roku.

Rp. Vit A+D3 liquidi  20,0

Guttae menthae pipperitae  No III

Glicerini ad  100,0

M.f. sol

D.S. 1 łyżka stołowa na pół szklanki wody do płukania jamy ustnej

Opis przypadku 1 – Chory z rakiem brzusznej powierzchni języka po stronie prawej

Na rycinach 1-3 przedstawiono przypadek 38-letniego chorego z rakiem trzonu języka po stronie prawej T2N0M0, u którego wykonano hemiglosektomię, a język odtworzono wolnym płatem promieniowym z przedramienia. Dzięki odtworzeniu utraconej części organu uzyskano u pacjenta prawidłową ruchomość języka oraz pełną rehabilitację mowy i funkcji połykania.

Ryc. 1. Stan przed wycięciem guza.

Ryc. 1. Stan przed wycięciem guza.

Ryc. 2. Stan bezpośrednio po odtworzeniu języka wolnym płatem promieniowym.

Ryc. 2. Stan bezpośrednio po odtworzeniu języka wolnym płatem promieniowym.

Ryc. 3. Stan trzy miesiące po zabiegu.

Ryc. 3. Stan trzy miesiące po zabiegu.

Opis przypadku 2 – Chory z rakiem dziąsła dolnego po stronie prawej

Na rycinach 4-12 przedstawiono przypadek 50-letniego chorego z rakiem płaskonabłonkowym dziąsła dolnego okolicy zębów od 45 do 47 naciekającego istotę gąbczastą trzonu żuchwy w stopniu zaawansowania T4N0M0. U chorego przeprowadzono operację nadłopatkowo-gnykową prawostronną, wycięto owrzodzenie nowotworowe wraz odcinkową resekcją trzonu żuchwy. Złożony ubytek tkanek miękkich i twardych odtworzono wolnym płatem strzałkowym pobranym wraz z wyspą skórną. Chory następnie przeszedł radioterapię adjuwantową. Po roku od zakończenia leczenia onkologicznego możliwe będzie wprowadzenie implantów zębowych w obręb unaczynionej przeniesionej kości strzałkowej w celu pełnej rehabilitacji układu stomatognatycznego.

Ryc. 4. Owrzodzenie nowotworowe dziąsła dolnego okolicy zębów 45-47.

Ryc. 4. Owrzodzenie nowotworowe dziąsła dolnego okolicy zębów 45-47.

Ryc. 5. Przedzabiegowe zdjęcie OPG, strzałką zaznaczony ubytek części zębodołowej żuchwy okolicy zęba 46 spowodowany naciekiem raka na kość.

Ryc. 5. Przedzabiegowe zdjęcie OPG, strzałką zaznaczony ubytek części zębodołowej żuchwy okolicy zęba 46 spowodowany naciekiem raka na kość.

Ryc. 6. Owrzodzenie nowotworowe wycięte z jednocentymetrowym marginesem tkanek zdrowych, odcinkiem żuchwy i regionalnymi węzłami chłonnymi.

Ryc. 6. Owrzodzenie nowotworowe wycięte z jednocentymetrowym marginesem tkanek zdrowych, odcinkiem żuchwy i regionalnymi węzłami chłonnymi.

Ryc. 7. Pozabiegowe zdjęcie OPG. Strzałkami zaznaczono granice pomiędzy kikutami żuchwy a płatem strzałkowym. Widoczne są również cienie szyn nazębnych założonych w celu śródoperacyjnej kontroli zwarcia oraz tytanowej minipłyty rekonstrukcyjnej.

Ryc. 7. Pozabiegowe zdjęcie OPG. Strzałkami zaznaczono granice pomiędzy kikutami żuchwy a płatem strzałkowym. Widoczne są również cienie szyn nazębnych założonych w celu śródoperacyjnej kontroli zwarcia oraz tytanowej minipłyty rekonstrukcyjnej.

Ryc. 8. Pacjent w trakcie trwania radioterapii adjuwantowej. Zaznaczono obszar nasilonego odczynu popromiennego skóry szyi i twarzy.

Ryc. 8. Pacjent w trakcie trwania radioterapii adjuwantowej. Zaznaczono obszar nasilonego odczynu popromiennego skóry szyi i twarzy.

Ryc. 9. Kontrola po pół roku od zakończenia radioterapii. Widoczny prawidłowy obrys odtworzonej żuchwy.

Ryc. 9. Kontrola po pół roku od zakończenia radioterapii. Widoczny prawidłowy obrys odtworzonej żuchwy.

Ryc. 10. Kontrolne zdjęcie zewnątrzustne. Strzałką zaznaczona wyspa skórna z podudzia z czasem upodabniająca się do błony śluzowej jamy ustnej.

Ryc. 10. Kontrolne zdjęcie zewnątrzustne. Strzałką zaznaczona wyspa skórna z podudzia z czasem upodabniająca się do błony śluzowej jamy ustnej.

Ryc. 11. Zdjęcie zewnątrzustne. Prawidłowe zwarcie zębowe.

Ryc. 11. Zdjęcie zewnątrzustne. Prawidłowe zwarcie zębowe.

Ryc. 12. Kontrolne zdjęcie OPG, strzałkami zaznaczono prawidłowo przebiegające powstawanie blizny kostnej pomiędzy kikutami żuchwy a przeniesioną kością strzałkową.

Ryc. 12. Kontrolne zdjęcie OPG, strzałkami zaznaczono prawidłowo przebiegające powstawanie blizny kostnej pomiędzy kikutami żuchwy a przeniesioną kością strzałkową.

Spis treści

Podczas rutynowego badania dokładnie obejrzyj przedsionek i dno jamy ustnej, język, ustną część gardła oraz węzły chłonne na szyi

Zasady leczenia

W leczeniu chorych na raka jamy ustnej stosuje się, w zależności od stopnia zaawansowania klinicznego nowotworu, leczenie chirurgiczne oraz radio- lub chemioradioterapię radykalną w monoterapii albo leczenie skojarzone łączące w różnych sekwencjach leczenie chirurgiczne, radioterapię oraz chemioterapię. 11, 12, 13

W przypadku I oraz II stopnia