Co znajdziesz w artykule?

W codziennej praktyce lekarze i lekarze dentyści bardzo często mogą się spotkać z aftami nawracającymi (recurrent aphthous stomatitis, RAS), które plasują się wśród najczęściej spotykanych niezakaźnych chorób błony śluzowej jamy ustnej. Częstość występowania choroby w populacji ogólnej waha się od 5 do nawet 30 proc.[1,2] Najbardziej charakterystyczną cechą aft nawracających błony śluzowej jamy ustnej jest pojawianie się bardzo bolesnych, regularnie nawracających nadżerek lub owrzodzeń w obrębie błony śluzowej jamy ustnej. Pojedyncze bądź mnogie nadżerki lub owrzodzenia mają kształt okrągły albo owalny, są otoczone rąbkiem zapalnym oraz pokrywa je włóknikowaty nalot. Charakterystyczną lokalizacją zmian chorobowych są: błona śluzowa warg, policzków, dno jamy ustnej, brzuszna powierzchnia języka, podniebienie miękkie i łuki podniebienne.[2]

Spis treści

Podział i etiologia aft nawracających

Podział aft na typy ze względu na wielkość i czas trwania:

  • afty małe Mikulicza (MiRAS),
  • afty duże Suttona (MaRAS),
  • afty opryszczkopodobne (HeRAS).


Najczęściej spotykanym typem są afty małe (pojedyncze bolesne owrzodzenia gojące się bez pozostawienia blizny), obejmujące 80 proc. przypadków omawianej choroby. 2, 3 Rzadszym typem są afty duże, charakteryzujące się bardzo silnym bólem oraz znacznie większymi i głębszymi owrzodzeniami błony śluzowej jamy ustnej,