Co znajdziesz w artykule?
Chloroheksydyna (CHX) jest uznawana za jeden z najskuteczniejszych i najczęściej stosowanych środków antyseptycznych w codziennej praktyce dentystycznej, a w szczególności w periodontologii.[1-7,9] Zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny znalazła już w latach 50. XX wieku.[10]
Chloroheksydyna – najważniejsze informacje
■ Sztuczna pochodna biguanidu
■ Szerokie spektrum działania
■ Utrzymuje się w jamie ustnej do ośmiu godzin – przedłużone działanie przeciwbakteryjne
■ Zmniejsza odkładanie się płytki nazębnej
■ Sprzyja remineralizacji i zaburza demineralizację tkanek twardych zęba
■ Działa przeciwzapalnie
■ Nietoksyczna w stosunku do komórek ludzkich
■ Najczęściej występuje w postaci płukanek o stężeniu 0,1-0,2 proc.
■ Nie powinna być stosowana dłużej niż 1-2 tygodnie
■ Działania niepożądane są w pełni odwracalne
■ Wchodzi w interakcje z jonami fluoru – nie powinna być stosowana bezpośrednio po myciu zębów pastą z fluorem
■ Wszechstronne zastosowanie w periodontologii i innych dziedzinach stomatologii: leczenie gingivitis, periodontitis, periimplantitis, okres przed- i pozabiegowy, protokół FMD itd.
Spis treści
Chemicznie związek ten jest sztucznie wytworzoną pochodną biguanidu – silną zasadą, praktycznie nierozpuszczalną w wodzie. Kationowa cząsteczka CHX jest aktywna dzięki atomom chloru, które znajdują się przy pierścieniach fenolowych (ryc. 1). 10 Mechanizm działania chloroheksydyny polega na jej dodatnim ładunku, który łączy się z ujemnie naładowaną błoną komórkową bakterii, doprowadzając do zaburzenia procesów metabolicznych błony (działanie bakteriostatyczne), a przy wyższych stężeniach do