Co znajdziesz w artykule?

Chloroheksydyna (CHX) jest uznawana za jeden z najskuteczniejszych i najczęściej stosowanych środków antyseptycznych w codziennej praktyce dentystycznej, a w szczególności w periodontologii.[1-7,9] Zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny znalazła już w latach 50. XX wieku.[10]

Chloroheksydyna – najważniejsze informacje

■ Sztuczna pochodna biguanidu

■ Szerokie spektrum działania

■ Utrzymuje się w jamie ustnej do ośmiu godzin – przedłużone działanie przeciwbakteryjne

■ Zmniejsza odkładanie się płytki nazębnej

■ Sprzyja remineralizacji i zaburza demineralizację tkanek twardych zęba

■ Działa przeciwzapalnie

■ Nietoksyczna w stosunku do komórek ludzkich

■ Najczęściej występuje w postaci płukanek o stężeniu 0,1-0,2 proc.

■ Nie powinna być stosowana dłużej niż 1-2 tygodnie

■ Działania niepożądane są w pełni odwracalne

■ Wchodzi w interakcje z jonami fluoru – nie powinna być stosowana bezpośrednio po myciu zębów pastą z fluorem

■ Wszechstronne zastosowanie w periodontologii i innych dziedzinach stomatologii: leczenie gingivitis, periodontitis, periimplantitis, okres przed- i pozabiegowy, protokół FMD itd.

Spis treści

Chemicznie związek ten jest sztucznie wytworzoną pochodną biguanidu – silną zasadą, praktycznie nierozpuszczalną w wodzie. Kationowa cząsteczka CHX jest aktywna dzięki atomom chloru, które znajdują się przy pierścieniach fenolowych (ryc. 1). 10 Mechanizm działania chloroheksydyny polega na jej dodatnim ładunku, który łączy się z ujemnie naładowaną błoną komórkową bakterii, doprowadzając do zaburzenia procesów metabolicznych błony (działanie bakteriostatyczne), a przy wyższych stężeniach do