Co znajdziesz w artykule?

Zębiniaki to zwapnienia w miazdze zębowej,[1] które można znaleźć w zębach zarówno mlecznych, jak i stałych przed- i posterupcyjnie.[2]

W jednym zębie może występować 1-12 zębiniaków,[1] mogą być pojedyncze lub w formie konglomeratów, połączone z zębiną lub nie,[2-4] jak również prawdziwe i rzekome. Prawdziwe składają się z zębiny i odontoblastów, podczas gdy rzekome ze zdegenerowanych, zmineralizowanych komórek miazgi.

Spis treści

Etiologia powstawania zębiniaków jest wieloczynnikowa i związana z wiekiem, próchnicą, degeneracją miazgi, zmianami w krążeniu krwi, urazem, leczeniem ortodontycznym, procedurami stomatologicznymi, pozostałościami nabłonkowymi w miazdze zębowej, interakcją pomiędzy nabłonkiem i miazgą, chorobami przyzębia, zwłóknieniami oraz czynnikami idiopatycznymi. Zębiniaki mogą również powstawać w związku z pewnymi predyspozycjami genetycznymi i zespołami, takimi jak dysplazja zębiny,