Co znajdziesz w artykule?

Dzięki szybkiemu rozwojowi implantologii możliwości leczenia pacjentów z brakami zębowymi znacznie wzrosły. Właściwe zaplanowanie leczenia implantologicznego jest pierwszą i jedną z ważniejszych składowych sukcesu terapeutycznego, na który składają się: całkowita integracja implantu z otaczającą kością oraz prawidłowa funkcja uzupełnienia protetycznego na nim opartego. Kwalifikacja pacjenta do zabiegu i planowanie leczenia implantologicznego opiera się nie tylko na diagnostyce radiologicznej oraz sytuacji wewnątrzustnej, lecz również na wiedzy, a także doświadczeniu operatora, zdrowiu ogólnym pacjenta, jego oczekiwaniach oraz sytuacji ekonomicznej. Błąd popełniony na tak wczesnym etapie może utrudnić, a nierzadko uniemożliwić powodzenie terapii. Aby uniknąć porażki, należy nie tylko prawidłowo przeprowadzić zabieg chirurgiczny, ale również odpowiednio siebie i pacjenta do niego przygotować oraz przede wszystkim traktować go jako partnera w leczeniu, a nie kolejny przypadek kliniczny. Dzięki rozwojowi stomatologii lekarze, którzy dotychczas zajmowali się zdrowiem i leczeniem chorób, obecnie mają także wpływ na jakość życia pacjenta i możliwość zwracania uwagi na zagadnienia estetyki. Musimy zatem coraz pełniej uwzględniać zarówno skargi, jak i oczekiwania naszych pacjentów.

Spis treści

Badanie pacjenta

Leczenie implantoprotetyczne powinno być poprzedzone dokładną diagnostyką radiologiczną oraz szczegółowym wywiadem i badaniem klinicznym. Podczas każdej wizyty, niezależnie od jej powodu, należy przeprowadzić wnikliwe badanie zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe. Podczas wywiadu można uzyskać od pacjenta informacje dotyczące jego ogólnego stanu zdrowia, przyjmowanych leków, uczuleń. Należy zwrócić również uwagę na jego nastawienie do proponowanego leczenia i chęć współpracy,