Co znajdziesz w artykule?
  • Etiologia, epidemiologia i diagnostyka hiperdoncji
  • Znaczenie wczesnej diagnostyki i szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia dla ograniczenia wystąpienia powikłań i zmniejszenia potencjalnych kosztów leczenia (finansowego oraz emocjonalnego) pacjentów z nadliczbowością uzębienia
  • Prezentacja przypadków klinicznych wraz z omówieniem możliwych problemów diagnostyczno-klinicznych, jakie stwarzają
Spis treści

Hiperdoncja, czyli zwiększona ponad normę liczba zębów, według literatury została podzielona na hiperdoncję prawdziwą (hyperdontia vera), gdzie liczba zębów jest większa niż 20 w uzębieniu mlecznym i większa niż 32 w uzębieniu stałym, oraz rzekomą (hyperdontia spuria), gdy w jamie ustnej występują nadmiarowe zęby z powodu przetrwałych zębów mlecznych w okresie życia z uzębieniem stałym 1 .

Najczęściej hiperdoncja dotyczy pojedynczych zębów (70-87%). Rzadziej występuje w postaci mnogiej (<1%).