Przeczytaj relację z odcinka pt. "Pacjent wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego – jak optymalizować terapię przeciwzakrzepową i redukować ryzyko rezydualne? Przypadki kliniczne z codziennej praktyki"

W bieżącym odcinku Kardioexpressu gościem prof. Artura Mamcarza była dr Karolina Kupczyńska. Eksperci rozmawiali na temat optymalizacji terapii przeciwzakrzepowej u pacjentów wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego. 

Zdrowie kardiometaboliczne kształtuje się przez całe życie i jest związane z obecnością czynników ryzyka, takich jak cukrzyca, palenie tytoniu, podwyższony poziom cholesterolu całkowitego oraz podwyższone skurczowe ciśnienie tętnicze. 

Do grupy wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego zaliczają się pacjenci m.in. z umiarkowaną przewlekłą chorobą nerek, z rodzinną hipercholesterolemią, z cukrzycą typu 2 trwającą ponad 10 lat bez uszkodzeń narządowych oraz z ryzykiem według skali SCORE2 wynoszącym 10–20%. 

U pacjentów z rozpoznanym migotaniem przedsionków kluczowe jest wdrożenie leczenia przeciwzakrzepowego. Obecnie dostępne są trzy doustne antykoagulanty niebędące antagonistami witaminy K: riwaroksaban, apiksaban oraz dabigatran. Riwaroksaban stosuje się raz dziennie, natomiast apiksaban i dabigatran – dwa razy dziennie. Redukcja dawki, zależnie od preparatu, jest wskazana u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, niską masą ciała oraz w podeszłym wieku. Jednocześnie należy modyfikować czynniki ryzyka krwawień.

W dalszej części rozmowy eksperci omówili sposoby postępowania w wybranych sytuacjach klinicznych.