Co znajdziesz w artykule?
Nowotwory układu chłonnego to bardzo zróżnicowana grupa co najmniej kilkudziesięciu chorób klonalnych. Zalicza się do nich zarówno choroby rozrostowe wywodzące się z komórek prekursorowych limfocytów B, limfocytów T lub komórek naturalnej cytotoksyczności (natural killers – NK), jak też z komórek dojrzałych typu B i T/NK.
Aktualnie obowiązująca klasyfikacja nowotworów układu chłonnego według Światowej Organizacji Zdrowia z 2008 roku (WHO 2008) wyróżnia poszczególne jednostki histokliniczne na podstawie cech morfologicznych, immunofenotypowych, genetycznych oraz obrazu klinicznego.[1,2] Wśród jednostek chorobowych definiowanych jako wywodzące się z dojrzałych limfocytów B znajduje się m.in. chłoniak z komórek płaszcza (mantle cell lymphoma – MCL), zaliczany do grupy chłoniaków niehodgkinowskich (non-Hodgkin lymphoma – NHL).
Spis treści
Częstość występowania MCL jest stosunkowo niewielka i szacowana na dwa-trzy przypadki/10 5 , co stanowi ok. 6 proc. wszystkich NHL. Większą liczbę zachorowań notuje się u mężczyzn – trzy-czterokrotnie więcej niż u kobiet, zaś mediana wieku zachorowania to 60-68 lat. 1, 2, 3, 4
MCL stanowi specyficzny podtyp NHL B-komórkowego z antygenem CD5+ (typowy fenotyp CD20+, CD5+, CD23-) wywodzący się z dojrzałych obwodowych limfocytów naciekających w węźle chłonnym strefę płaszcza wokół ośrodka