Co znajdziesz w artykule?
- Omówienie rekomendacji ASCRS dotyczących leczenia ropni, przetok odbytu, przetok odbytniczo-pochwowych oraz przetok w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna
- Zmiany zaleceń ASCRS z 2022 roku w porównaniu z poprzednimi rekomendacjami
- Zastosowanie zaleceń ASCRS w polskich warunkach – komentarz ekspertki
Spis treści
- Wprowadzenie
- Ropnie odbytu
- Należy przeprowadzić wywiad chorobowy i badanie przedmiotowe obejmujące ocenę objawów, lokalizacji ropnia i przetoki oraz obrzęku tkanek.
- Rutynowe przeprowadzanie diagnostyki obrazowej nie jest konieczne u pacjentów z ropniem odbytu czy przetoką. Należy ją rozważyć w wybranych przypadkach u pacjentów z nietypowym, niewidocznym ropniem, nawrotową lub skomplikowaną przetoką, leczonych immunosupresyjnie lub z anorektalną postacią choroby Leśniowskiego-Crohna.
- U pacjentów z ostrym ropniem odbytu należy wykonać nacięcie i drenaż.
- Drenaż ropnia z jednoczesną fistulotomią może być przeprowadzony w wyselekcjonowanej grupie pacjentów z prostą przetoką.
- Antybiotykoterapia powinna być rutynowo zarezerwowana dla pacjentów z ropniem z towarzyszącym dużym obrzękiem tkanek, objawami uogólnionego zakażenia czy też dla osób przyjmujących leki immunosupresyjne.
- Przetoka odbytu
- U pacjentów z prostą przetoką i dobrą funkcją zwieraczy powinno się wykonać fistulotomię.
- Przetoka odbytu może być leczona operacją z przesuniętym płatem odbytnicy (advancement flap).
- Przetoki przezzwieraczowe mogą być leczone poprzez podwiązanie odcinka przezzwieraczowego sposobem LIFT.
- Seton tnący może być stosowany w leczeniu wyselekcjonowanej grupy pacjentów ze skomplikowanymi przetokami o etiologii odkryptowej.
- Zatyczki i kleje fibrynowe są nieskutecznymi metodami leczenia przetok odbytu.
- Wczesne wyniki leczenia przetok odbytu za pomocą minimalnie inwazyjnych metod wykorzystujących technikę endoskopową lub laserową są akceptowalne, ale nieznane są wyniki odległe.
- Przetoki odbytniczo-pochwowe
- W przypadku łagodnych i skąpoobjawowych przetok zwykle zaleca się postępowanie nieoperacyjne.
- W leczeniu ostrej infekcji związanej z przetoką odbytniczo-pochwową zaleca się założenie setonu ograniczającego zakażenie.
- Operacja z przemieszczeniem płata odbytnicy (endorectal advancement flap) z sfinkteroplastyką lub bez niej jest procedurą z wyboru u większości pacjentek z przetoką odbytniczo-pochwową.
- Fistulotomia może być stosowana podczas operacji przetok odbytniczo-pochwowych poporodowych lub odkryptowych u pacjentek z ubytkiem zwieraczy odbytu.
- Operacja z przemieszczeniem płata mięśnia smukłego uda lub opuszkowo-gąbczastego (sposobem Martiusa) jest zalecana w leczeniu nawrotowych lub złożonych przetok odbytniczo-pochwowych.
- Przetoki odbytniczo-pochwowe powstałe wskutek komplikacji po zespoleniu kolorektalnym powinny być operowane z dostępu brzusznego.
- Całkowita proktektomia z zespoleniem koloanalnym lub bez niego może być stosowana w leczeniu przetok popromiennych bądź złożonych przetok odbytniczo-pochwowych.
- Przetoki odbytu związane z chorobą Leśniowskiego-Crohna
- Postępowanie u pacjentów z przetoką odbytu związaną z chorobą Leśniowskiego-Crohna typowo obejmuje połączenie leczenia chirurgicznego z farmakoterapią.
- Asymptomatyczne przetoki u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna nie powinny być operowane.
- Drenaże setonem typowo stosowane w leczeniu pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna pozwalają na długotrwałą kontrolę choroby.
- Symptomatyczne, proste, niskie przetoki u wyselekcjonowanych pacjentów mogą być leczone za pomocą fistulotomii.
- Operacja z płatem (advancement flap) i procedura LIFT mogą być przeprowadzane u pacjentów z przetokami odbytu w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna.
- Pacjenci z niekontrolowaną infekcją związaną ze skomplikowanymi przetokami w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna mogą być leczeni przez wyłonienie stomii lub proktektomię.
- Miejscowe podawanie komórek macierzystych jest bezpieczną i skuteczną metodą leczenia przetok w wyselekcjonowanej grupie pacjentów z nawracającymi przetokami w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna.
- Podsumowanie
W artykule przedstawiono aktualne zalecenia American Society of Colon and Rectal Surgeons (ASCRS) dotyczące leczenia wybranych proktologicznych jednostek chorobowych: ropni, przetok odbytu, przetok odbytniczo-pochwowych oraz przetok w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna. Rekomendacje opatrzono komentarzem autorskim.
Wprowadzenie
Ugruntowaną teorią pochodzenia ropni i przetok jest koncepcja odkryptowa głosząca, że przyczyną choroby jest zatkanie gruczołów odbytowych. Chroniczna infekcja
Dodaj do ulubionych
