Co znajdziesz w artykule?
Właściwe postępowanie profilaktyczne i lecznicze w przypadku blizn jest wyzwaniem dla praktykującego dermatologa. W większości przypadków lekarze opierają swoje działania na doświadczeniu własnym albo ośrodka, w którym pracują. Nierzadko też, w związku z ograniczeniami sprzętowymi i zaopatrzeniem w leki, wybieramy metody najłatwiej dostępne, co nie znaczy, że najbardziej skuteczne.
Ostatnio pojawiło się kilka dobrze zaprojektowanych, prospektywnych i randomizowanych badań oceniających skuteczność różnych metod stosowanych w zapobieganiu powstawania blizn i ich leczeniu. W artykule przedstawiamy obecny stan wiedzy oparty na wynikach najnowszych badań naukowych na temat patogenezy blizn, ich kwalifikacji oraz metod profilaktycznych i leczniczych.
Spis treści
W praktyce klinicznej blizny najczęściej klasyfikuje się jako zanikowe i przerostowe. Te pierwsze spotyka się najczęściej jako zejście zmian zapalnych w trądziku pospolitym. Z kolei blizny związane z przerostem (tj. przerostowe lub keloidy) są zwykle skutkiem urazu, zabiegu chirurgicznego, ale mogą także być wynikiem ustępowania trądziku, szczególnie gdy był on zlokalizowany na dekolcie lub plecach. W tabeli 1 przedstawiono różnice charakteryzujące blizny przerostowe (przerosłe) i bliznowce
Dodaj do ulubionych
