Co znajdziesz w artykule?
20 proc. wszystkich wizyt w gabinetach dermatologicznych dotyczy bakteryjnych zapaleń skóry. Gronkowce oraz paciorkowce są czynnikami etiologicznymi znaczącej większości wszystkich zakażeń bakteryjnych skóry i są przyczyną tak powszechnych jednostek chorobowych jak liszajec zakaźny czy zapalenie mieszków włosowych, ale również rzadziej występujących jak gronkowcowy zespół oparzonej skóry (zespół SSSS) czy piasecznica. Rosnącym problem jest szerząca się obecność CA-MRSA (pozaszpitalne szczepy S. aureus oporne na metycylinę) i tym samym dobór odpowiedniej antybiotykoterapii. W artykule opisano wybrane jednostki chorobowe związane z zakażeniami gronkowcowo-paciorkowcowymi, w szczególności uwzględniając te, które najczęściej występują u dzieci lub nastręczają trudności rozpoznawczych w codziennej praktyce dermatologicznej.
Spis treści
Do bakterii wchodzących w skład mikrobiomu skóry zaliczamy:
- Staphylococcus saprophyticus,
- Staphylococcus epidermidis (najliczniej reprezentowany ziarenkowiec na skórze ludzkiej),
- Micrococcus luteus,
- M. roseus,
- M. varians.
Bakterie te występują na całej skórze. Najliczniej kolonizują obszary fałdów skórnych, takie jak:
- pachy,
- pachwiny,
- okolice anogenitalne.
Pozostaje kwestią kontrowersyjną, czy Staphylococcus aureus powinien być zaliczony do flory fizjologicznej – występuje on u 35 proc. populacji w
Dodaj do ulubionych
